0

Ο Σεπτέμβριος παρέρχεται πλήρης από τις δραστηριότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας επί του εθνικού μας προβλήματος. Συνομιλίες με τον Έλληνα Πρωθυπουργό, τους εταίρους της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, τους ηγέτες του Ισραήλ, ηγέτες Αραβικών κρατών, και πολιτικούς των Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων κυβερνήσεων, προσωπικότητες των ομογενών Αμερικής. Ο Υπουργός Εξωτερικών είχε συνομιλίες με τον Ρώσο ομόλογό του και διπλωμάτες χωρών. Φυσιολογικά ο μήνας κύλησε με ενημέρωση της υδρογείου επί των κυπριακών γεγονότων όπως εξελίσσονται επί 46 κατοχικά χρόνια. Επίκεντρο όμως του ενδιαφέροντος ήταν η συνάντηση του Προέδρου με τον Γ.Γ. του ΟΗΕ. Κράτησε επί εικοσάλεπτο! Και αν υπολογισθούν τα συνήθη, ολόκληρος ο χρόνος αναλώθηκε σε μια διακοπτόμενη χειμαρρώδη ενημέρωση επί των συμβαινόντων. Επί 15 καθαρά λεπτά ο μέγας αμφικτίων έμαθε και εμπέδωσε τα πάθη μας των κατοχικών χρόνων! Την προδοσία, την εισβολή, τις σφαγές, τις ατιμίες, τις λεηλασίες, την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την τουρκική ασυνειδησία ενώπιον φρικωδών εγκλημάτων, την εξαπάτηση της οικουμένης από τη διπλωματία πρωτενόχων και συνεργών του ιστορικού κακουργήματος που παρατείνεται επί μισό σχεδόν αιώνα, με προνομιούχους εκατόν χιλιάδες μουσουλμάνους, ποσοστό που αμφισβητείται, που νέμονται τις περιουσίες διακόσιων χιλιάδων προσφύγων Ελλήνων Κυπρίων, αλλά απαιτούν «ισότητα» και κυριαρχία του 37% της Κύπρου.
Τα λογικά δεδομένα μόνο από τον Λεμεσιανό Πρόεδρο είναι δυνατόν να παρουσιαστούν με Λεμεσιανή φαιδρότητα του Τριωδίου. Γιατί μόνο με καρναβαλίστικη διάθεση αποδίδεται τέτοια πραγματικότητα, εφ’ όσον για την υπόμνηση και μόνον των δεδομένων το ένα τέταρτο είναι γελοιωδώς αδύνατο να αρκέσει. Και βέβαια ο μεν Πρόεδρος μπορεί κατά μόνας να βρίσει, να ελεεινολογήσει, να χλευάσει, αλλά, για λόγους διπλωματικής αβρότητας, δεν μπορεί να ερμηνεύσει ή να σκάσει σε σαρκαστικό γέλωτα. Εδώ πλέον ο ΟΗΕ δεν είναι παρά μια απέραντη σκηνή δράματος όπου εξελίσσονται μόνο κωμωδίες.
Ούτως εχόντων των πραγμάτων εκείνο που αναμένεται είναι να αντιμετωπισθούν οι συνθήκες με ευθύνη και σοβαρότητα. Η κοινωνία να κατανοήσει ότι για να παύσει να είναι κορόιδο του κ. Γκουτέρες και των σκηνοθετών του και να καλέσει τον Πρόεδρο της Πολιτείας να εκθέσει την αλήθεια και να καλέσει το Υπουργικό Συμβούλιο να πάρει τις αποφάσεις που εκκρεμούν επί χρόνια. Να τερματίσει τα ψηφοθηρικά παίγνια που επισωρεύουν κέρδη στην ακόρεστη κρυπτόμενη καμαρίλα που αδιάντροπα πλουτίζει. Να διακόψει τη διασπάθιση των εκατομμυρίων του προϋπολογισμού για δρόμους και πλατείες και να μεριμνήσει για την ασφάλεια του κόσμου και την παραμονή της πατρίδας στον χώρο του πολιτισμού και της ιστορίας. Διότι η Τουρκία μας απειλεί με όπλα, αεροπλάνα, πλοία κι εμείς δεν μπορούμε να αντιτάξουμε υποτυπώδη άμυνα. Μας αφαιρούν το δικαίωμα της τιμής των όπλων. Και οι αφελέστεροι των ευπίστων είναι αδύνατον να επιστρατεύσουν τις λεωφόρους, τους δρόμους και τα θέατρα της πολιτικής σε αντίσταση κατά του εχθρού.
Ας αφεθούν ελεύθεροι οι κυνηγοί των εξουσιών. Οι κομματάρχες .Οι εξουσιομανίες ουδέποτε έσωσαν κινδυνεύουσες πατρίδες. Παρέδωσαν πατρίδες. Εξευτέλισαν τους Λαούς. Ισοπέδωσαν τους πολιτισμούς. Έθαψαν τις ελπίδες. Αποφτέρωσαν τις προσδοκίες. Αφάνισαν τους πληθυσμούς. Και γνωρίζουν πως οι δρόμοι δεν σώζουν τον κόσμο. Τον οδηγούν στην κόλαση που υποκρύπτει η κερδοσκοπία των ολίγων σε βάρος της πλειοψηφίας που είναι η ήσυχη αγελάδα που αρμέγουν οι επιτήδειοι. Οι εμπειρίες γεννούν τη σοφία που απαιτούν οι ανάγκες. Αντιμετωπίζουμε πόλεμο ολικής καταστροφής. Και μόνο με πολεμική προπαρασκευή θα σώσουμε την πατρίδα και τη ζωή μας. Ας μελετήσουμε τα δεδομένα:
Στην ιστορία μας υπάρχουν παραδείγματα αντίθετα. Η πανωλεθρία του 1897 οφείλεται στο γεγονός της πίεσης του βασιλιά Γεωργίου Α’ από τους θερμοκέφαλους του επιλόγου του 19ου αιώνα, ότι μπορεί να νικήσει τους Τούρκους και να μεταβεί καβαλάρης στην Κωνσταντινούπολη για να στεφθεί βασιλιάς της νέας ελληνικής αυτοκρατορίας. Και εκείνος, που ήταν ειδικός στο κυνήγι του ωραίου φίλου ανά την Ευρώπη και την Ελλάδα, επείσθη. Πήραν τα μυαλά του αέρα. Κήρυξε τον πόλεμο χωρίς οπλισμό, χωρίς εκπαιδευμένους αξιωματικούς, χωρίς ναυτικό και δυνάμεις ξηράς και σ’ ένα μήνα ο Τούρκος πάνοπλος, με Γερμανούς στρατηγούς και επιτελείς, προέλαυνε κατά τον Παρθενώνα. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος από το 1910 άρχισε να συγκροτεί στρατό, ναυτικό, οικονομία, να μετακαλεί Γάλλους εκπαιδευτές και στρατηγούς, να εξοπλίζει με Γαλλικό οπλισμό τις μεραρχίες του, να ενισχύει τον στόλο και παράλληλα να επιδίδεται στην διπλωματική εκστρατεία πολιτικής φιλίας με τους γείτονες. Τη Σερβία, το Μαυροβούνιο, τη Βουλγαρία. Και κατ’ επέκταση με ανοίγματα προς τους μεγάλους. Τον Λόϋδ Τζιωρτζ της Βρετανίας, τον Ζωρζ Κλεμανσώ της Γαλλίας, εξασφάλισε ισχυρούς συμμάχους, δάνεια, εξοπλισμούς. Μπήκε στον πόλεμο. Και νίκησε. Πέτυχε να τριπλασιάσει την Ψωροκώσταινα σε μεγάλη Ελλάδα! Από τη Θεσσαλία μέχρι τον Έβρο, τη Θράκη, αναπνέοντας την ιερή αύρα που έπνεε από τη Αγιά Σοφιά και την Πόλη των εθνικών ονείρων. Πέραν τούτων, στην ουσία διέλυσε την ιδιοτελή πολιτική της Ιταλίας του Τιτόνι, του Σφόρτσα, που δολοπλοκούσαν με τον Κεμάλ, διεκδικώντας Μικρασιατικές περιοχές. Ο δε Αμερικανός Γούντρου Ουϊλσον χαρακτήριζε τον Έλληνα Πρωθυπουργό, φωτεινή προσωπικότητα των ειρηνευτικών συνομιλιών των Παρισίων. Αν είναι ικανοί να αντιληφθούν τις αλήθειες οι σημερινοί ηγέτες του έθνους ας μελετήσουν τον Βενιζέλο. Στο προσκήνιο αναμένουν πανίσχυροι φίλοι. Στην Ιερουσαλήμ, στο Παρίσι, στην Ουάσιγκτων… Κι ο Λαός που φυτοζωεί στην προσφυγιά, στη φτώχεια, στην χρόνια κακοπάθεια, αγωνιά και αναμένει. Και ξέρει πως αν για κάθε τούρκικο πολεμικό σκάφος υπήρχε ένας στημένος πύραυλος και για κάθε αεροπλάνο εισβολής καραδοκούσε ένα αντιαεροπορικό βλήμα που θα το κατάρριπτε, η λογική κι η πρόληψη θα εκμηδένιζαν την απειλή…

Comments are closed.