0

Η αποκάλυψη ότι δυο παιδιά διείσδυσαν μαχαιροφόρα σε σχολικό χώρο για να σκοτώσουν συνομήλικό τους και με χάπια ναρκωτικών για κάλυψη, οδηγεί τη σκέψη στην σχιζοφρενική παρόρμηση γκανγκστερικής ασυνειδησίας. Προχώρησαν στην εγκληματική τους απόπειρα «επειδή είχαν διαφορές σε διαδικτυακό παιγνίδι»! Κι αυτά σε αναγνώριση εφιαλτικής παραδοχής ότι στα σχολεία μας συντελούνται εκβιασμοί, δαρμοί, καταπιέσεις, ψυχικές κακοποιήσεις αδυνάτων, μικρότερων παιδιών, από αλητοειδή μεγαλύτερων ηλικιών. Αλλά δεν ακούμε αντιμετώπιση γονιού για προκλητική ανευθυνότητα στην εκκόλαψη μικρών κακοποιών. Ούτε αντιλαμβανόμεθα προσπάθειες ανάλυσης του γεγονότος, ψυχολογικής συμπαράστασης και απόδοσης ευθυνών στους πραγματικούς ενόχους για την κατάντια των ανηλίκων.

Η είδηση συνιστά  θλιβερό προάγγελμα παρανοϊκής προδιάθεσης και  επίδρασης του υποκόσμου στους νεαρούς. Απόδειξη ότι στα άδυτα του κόσμου μας λαθροβιεί η καταχθόνια επιδίωξη παρεκτροπής της νεολαίας, στο περιθώριο της σκοτεινής παρανομίας και στη ναρκοθέτηση των θεμελιακών νοοτροπιών που καταβαραθρώνουν την μετεξέλιξη των εγκεφάλων άλλων χωρών προς το χείριστο και στην ανάπτυξη των συνθηκών κακουργίας, στις υπαρξιακές βάσεις του ανθρώπου. Την κακοποίηση  και τερατοποίηση του κοινωνικού μας προσώπου.  Την αποστέρηση του ατόμου από τις ηθικές του καταβολές και την κυριάρχηση της αναρχίας και της αήθειας, σ’ ένα κόσμο που γεννήθηκε για να επιβιώσει σε ατμόσφαιρα ανάπτυξης  αρχοκεντρικών αρετών αλλά ο σκοπός ανετράπη. Με την ύπουλη εισαγωγή της αμφισβήτησης του ρόλου του πατρικού ελέγχου και της μητρικής στοργής στον σχηματισμό του χαρακτήρα. Την απολάκτιση της οικογενειακής παιδείας και την κατάδειξη φρενιτιωδών διεξόδων έντασης που αναζητά η νεότητα στη φαντασίωση.

Στο έρεβος των νοητικών διαδικασιών και στην εσωτερική παράλυση των ιδεωδών, εισήλασε η τυραννία της αντίδρασης, της σύγκρουσης των ηλικιών, της ισοπέδωσης της παραδοσιακής ηθοκρατίας και της επικράτησης του χάους, επιδιώχθηκε η αλλοτρίωση του εγκεφάλου και η διαφθορά της ψυχής. Η άρνηση των οικογενειακών δεσμών  αποστύλωσε                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                     τη νεότητα από τα ιδεολογικά της βάθρα και την απώθησε  στη λοξοδρόμηση από τα όρια της κανονικής της πορείας. Και η νεολαία κατάντησε κλυδωνιζόμενο σκάφος στην τρικυμία μιας τραμουντάνας που την ξέβρασε στις ξέρες της καταστροφής και στις δίνες των φυγοκεντρισμών της παρανομίας. Απελπισμένο ναυαγό σε ξερονήσι ερπετών που κατατρώγουν την ικμάδα κάθε διακινούμενης ύπαρξης. Άλωσε τη συνείδηση του σχηματιζόμενου ανθρώπου η τοξική κακοπάθεια. Η ασυνειδησία διέλυσε την προσωπικότητα. Η απειθαρχία μετέτρεψε τον άνθρωπο σε έρμαιο αλλότριων βουλήσεων που κλόνισαν συθέμελα τους θεσμούς, απάμβλυναν την αίσθηση της ευθύνης που έσυρε στην παιδοκτονία των αμβλώσεων, διέλυσε το κάστρο του γάμου και υποστήριξε την αποδοχή της ηθικής αναρχίας, με διέξοδο τον αλκοολισμό, την τοξικομανία, την έλλειψη βιοτικών ερεισμάτων και προσδοκιών, την περιφρόνηση κάθε αρχής αξιοπρέπειας. Και κατάντησε την κοινωνία σεισμικό κατάλοιπο που αναδύεται από υποθαλάσσια ηφαιστειακή έκρηξη σαν την Στρογγύλη της Σαντορίνης και τα νησιά της Ιάβας, το Κρακατόα του 1883,  που κατά τον καθηγητή Λέκκα «εμφανίστηκε σαν ξαφνικό τσουνάμι». Ένα νησί που δεν μπορείς να υπολογίσεις πότε θα εξαφανιστεί, βυθιζόμενο στα έγκατα της μυστηριώδους προέλευσής του. Έτσι προδιαγράφεται η μοίρα μας στην εξέλιξη του χρόνου.

Δυστυχώς, δεν παρατηρείται επισήμανση του χαρακτηριστικότερου σημείου των πολιτειακών προστατευτικών αντιδράσεων. Δεν γυρνάμε το μυαλό σε ομοειδή φαινόμενα λαών με παράδοση αντιδράσεων. Όλοι διατείνονται ότι καταβάλλουν προσπάθειες αντιμετώπισης της πανδημίας, των αιτίων και των συνεπειών της. Αλλά παραλείπουν να μελετήσουν τα πλήγματα του κακού στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Διότι οι διαστροφές, τον ατομικό και κοινωνικό εγκέφαλο είναι που στοχεύουν. Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει τον επηρεασμό του εγκεφάλου, της ψυχής, που υφίστανται οι πηγές της ζωής από τα συμβαίνοντα; Και ποιος δεν αντιλαμβάνεται την μουντή καταιγίδα των συνεπειών από τον εγκλεισμό του ανθρώπου στην απομόνωση; Εδώ πιθανολογείται πια διαστροφή της φύσεως της δημιουργίας. Διατάραξη της σκέψης που διαστρέφει τη λειτουργία του μυαλού και πνίγει την αναζήτηση του αντιδότου, με την ανακοπή της έρευνας των συμπτωμάτων της πολυπάθειας, σωματικής και νοητικής. Πριν από δυο αιώνες ο Βίκτωρ Ουγκώ (1802-1885),αφιέρωνε κεφάλαια των «Αθλίων» στις εξεγέρσεις των φοιτητών με τον Ενζολορά και τον νεαρό Πομερσύ του 1832, όταν φαινόμενα της εποχής τράνταζαν το κοινωνικό οικοδόμημα των Παριζιάνων και τα επιτεύγματα της επανάστασης του 1789. ΟΙ νεότεροι προβληματίζονταν με τις εξεγέρσεις της νεολαίας της  δεκαετίας του ’70 που κλόνιζαν τη Δημοκρατία του Ντε Γκώλ. Στη δεκαετία του ’50 η δική μας νεολαία χάρασσε στον γρανίτη της αγγλοκρατίας τη θέληση του ηρωισμού στη διαδρομή της ιστορίας. Η νεολαία  συγκλονιζόταν από την εθνική κακοπάθεια. Σήμερα ξεχνά την καταβολή και το χρέος της. Γυρεύει απεγνωσμένα σωτηρία στη λιποταξία. Κοιτά αποχαυνωτικά την κακοδαιμονία της τουρκοκρατίας, της πανδημίας και σιωπά χωρίς αυτοσυνειδησία, χωρίς να νοιάζεται για όσα επέρχονται,  που θα  είναι χοάνη αφανισμού και της ίδιας.  Κατ’ επέκταση και η κοινωνία αδρανεί ή συμβιβάζεται αυτοεξευτελιζόμενη. Και η αποχαύνωση, η ολιγωρία και τα συνεπαγόμενα, είναι συμπτώματα του εγκεφαλικού πάθους που αρρωσταίνει τη συνείδηση και παραλύει την ψυχή. Η Πολιτεία και η εξειδικευμένη επιστήμη, οφείλουν να εγκύψουν ιδιαίτερα στα νέα φαινόμενα που απλώνονται στον κυκλώνα της πανδημικής δοκιμασίας, πριν καταποντιστούμε  με την απραξία μας σε Κρακατόα της Μεσογείου.

Comments are closed.