0

Από γενέσεως Κυπριακής Δημοκρατίας έκανε την εμφάνισή της η ατυχής πολιτική της θνησιγενούς Πολιτείας, με πηγή εμπνεύσεως τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Λαϊκό ηγέτη άμοιρο πολιτικής παιδείας, με μοναδικές εμπειρίες εκείνες του μοναχισμού και γνώσεις της Θεολογικής Σχολής της  κατοχής. Με πρώτη επίσημη πολιτική ενέργεια την υποταγή του  στο Λάνγκαστερ Χάουζ, με συνομιλητές τέρατα της διεθνούς διπλωματίας όπως ο Χάρολντ Μακμίλλαν και ο Σέλγουϊν Λόϋντ, αντιπάλους τον Αντνάν Μεντερές και τον Φατίν Ρουστού Ζορλού  και καθοδηγητές τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και τον Ευάγγελο Αβέρωφ Τοσίτσα, εμπειρικούς πολιτικούς, υπό την επιρροήν των Αγγλοαμερικανών, των αρχών της δεκαετίας του ’50. Όταν η μητέρα πατρίδα ήταν  «αποικία» του Ρέτζιναλ Λήπερ, Άγγλου πρέσβεως και του υπαρχηγού της Ιντέλλιτζενς Σέρβις λόρδου Μπάλφουρ,  που  κατά την κατοχική γερμανοκρατία παρίστανε τον «παπα Δημήτριο», εφημέριο στο εκκλησάκι του Ευαγγελισμού! Οι ξένοι  κυβερνούσαν υπό την εποπτεία του Αμερικανού πρέσβη Τζων Πιούριφόϊ, με κέντρο την έδρα της αγγλικής κατασκοπίας στην οδό Πλουτάρχου 4, στο Κολωνάκι, υπό την πένθιμη σκιά των νεκροταφείων του εμφυλίου, με τις 154.000 νεκρούς των μαχών και των 65.000 θυμάτων, κατά Δαμασκηνό, της αδελφομαχίας. ΄Εκτοτε εμφανίζεται η Κυπριακή Διπλωματία.

Το 1959 τον σκιώδη διπλωμάτη έκανε ο Ν. Κρανιδιώτης, καθηγητής φιλολογίας σε Γυμνάσιο και ακολούθως «διπλωμάτες» διορίζονταν επίλεκτοι της εξουσίας, άσχετοι με τις πολιτικές επιστήμες, με νοοτροπία που εδραιωνόταν στον θαυμασμό προς τον παντοκράτορα ηγέτη.  Δεν λησμονώ Υπουργό Εξωτερικών που παρακαλούσε τους Δημοσιογράφους, την πρώτη μέρα υπουργοποίησής του, «λυπηθείτε με, δεν έχω ιδέα». Και φτάσαμε στο σημείο να δούμε μια μέρα πρέσβη στην Ουάσιγκτων… λοχία της Αστυνομίας!

Σε τέτοιες συνθήκες θεμελιώθηκε η διπλωματία μας και δομήθηκαν οι βάσεις και η υπόστασή της, ενώ οι Τούρκοι στελέχωναν τις διπλωματικές αποστολές τους με    προσωπικότητες από τα σπουδαιότερα Πανεπιστήμια της υδρογείου. Η ΜΙΤ  μελετούσε και γνώριζε τα πάντα για μας, την ιστορία μας, την προέλευσή μας, τα πάθη μας, τις δυνατότητές μας, τις ψυχικές αντιστάσεις μας, τους εγκεφάλους μας.  Το 1974 οι εισβολείς γνώριζαν τα πάντα  για τους αιχμαλώτους. Ακόμα και τη μάρκα των τσιγάρων που προτιμούσαν! Εμείς τίποτα. Δεν είδα μελέτες διπλωματών μας, για παράδειγμα για τους φίλα προσκείμενους στην ελληνική Ορθοδοξία, Αλεβίδες, που   αριθμούν 25 εκατομμύρια στην Τουρκία. Το 2010 ηγέτες των Αλεβιδών συναντήθηκαν με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο αναζητώντας φιλίες. Αποτελούν έναν κόσμο υπό δυσμένεια, που βρίσκεται σε αντιπαράθεση με το εκάστοτε καθεστώς, με πολλά κοινά στοιχεία που θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε. Την τριαδικότητα της θείας υπόστασης, (Πατέρας, Υιός, Άγιο Πνεύμα), τη δημιουργία του  ανθρώπου κατ’ εικόνα και ομοίωση του Θεού, τη συμπερίληψη των  φιλοσόφων Σωκράτη και Πλάτωνα στο αλεβινό αγιολόγιο, την Παναγία και τον Άγιο Γεώργιο, τους 12 ιμάμηδες κατ’ αναλογία με τους 12 Αποστόλους και άλλα πολλά. Ουδέποτε έγινε αντιληπτό ενδιαφέρον σπουδής της διπλωματίας μας αυτού του κόσμου που ίσως με τους κατάλληλους χειρισμούς να  αναπτυσσόταν σε συνοδοιπόρο ελευθερίας. Βλπ: ( Φραγκούλης Σ. Φράγκος «Ποια Τουρκία; Ποιοι Τούρκοι; ) Παράλληλα υπάρχουν δηλώσεις, ομιλίες, άρθρα, συγγραφές, διεθνούς φήμης προσωπικοτήτων,( Λ. Τζώρτζ, Κλεμανσώ, Γκόρτον, Χέμινγουαίη, Φερίντ Πασά, Χάκετ), που δεν αξιοποιήθηκαν. Η ίδια αδιαφορία και για τους Κούρδους, άλλα 30 εκατομμύρια που   μαζί με τους Αλεβίδες συναποτελούν την πλειοψηφία στην Τουρκία των 65 εκατομμυρίων περιθωριοποιημένων, επί πληθυσμού 80  εκατομμυρίων. Γεγονότα που φανερώνουν την τουρκική πραγματικότητα που δεν προσέλκυσε το ενδιαφέρον των διπλωματιών Λευκωσίας – Αθηνών. Οφειλή μας ήταν η αναζήτηση και μελέτη όλων των στοιχείων που συνθέτουν τον προαιώνιο, εχθρικό τουρκικό χαρακτήρα.

Αδιαφορία όμως επεδείχθη και  για τις προειδοποιήσεις Ου Θαντ, του εντιμοτέρου Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ. Ο Βιρμανός  διπλωμάτης που παρέμεινε εκτός των επιρροών Λονδίνου- Ουάσιγκτων, με τις εκθέσεις του ανέτρεπε τους ισχυρισμούς της τουρκικής προπαγάνδας ότι οι Τουρκοκύπριοι βρίσκονται υπό καθεστώς διωγμών. Στην έκθεση 12ης Δεκεμβρίου 1964 ο Ου Θαντ καταγγέλλει ότι οι Τουρκοκύπριοι υφίστανται πιέσεις από την ηγεσία τους να μη επικοινωνούν με Έλληνες. Στην έκθεση του Συμβουλίου Ασφαλείας  της 12ης Μαρτίου 1965 ο Γ.Γ του ΟΗΕ καταγγέλλει ότι οι Τουρκοκύπριοι απομονώνονται  με την απαγόρευση της επικοινωνίας, των συναλλαγών, των εργασιών  με Ελληνοκυπρίους, την είσοδο στους τομείς του κράτους, την  παρουσία σε δικαστήρια,  σε νοσοκομεία, φαρμακεία. Και επισημαίνει ότι επιβάλλονταν και ποινές στους ανυπάκουους, όπως πρόστιμα, φυλακίσεις και μαστιγώματα!

Στις παραλήψεις της Διπλωματικής Υπηρεσίας συγκαταλέγονται, κατά κανόνα, η απαιτούμενη αξιοποίηση του καταιγισμού των ψηφισμάτων του ΟΗΕ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων διεθνών οργανισμών υπέρ της Κυπριακής Δημοκρατίας και οι καταδίκες της τρομοκρατίας του Ειδικού Γραφείου Πολέμου της Τουρκίας και των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του Διεθνούς Δικαίου, της αναγκαστικής προσφυγοποίησης του Ελληνισμού στην ίδια του την πατρίδα, της κατοχής υπό 40.000 επιδρομέων.

Μ’ αυτά τα στοιχειώδη επανέρχομαι  στην παλαιότερη εισήγηση για προβληματισμό, μετακινήσεις υπαλλήλων καταλλήλων σε άλλες υπηρεσίες και ριζική αναδόμηση του Υπουργείου Εξωτερικών, με σκοπό την αλλαγή νοοτροπιών και κομματικών επιρροών, προς διαφοροποίηση των συνθηκών των αποτυχιών. Τον λόγο και τον χρόνο έχει ο Πρόεδρος με τη γνωμοδότηση του έγκυρου Υπουργού Εξωτερικών.

Comments are closed.