0

Η αναξιοπιστία της τουρκικής πολιτικής, είναι, κατά πάγιο κανόνα, το δηλητηριώδες βέλος του απαράβατου επί χιλιετία δεδομένου της παρασπονδίας. Αν πρόκειται ν΄ αρχίσεις συνομιλίες με Τούρκο πολιτικό ή κυβερνητικό παράγοντα, οφείλεις να κρατάς ασπίδα προστασίας. Να ΄σαι σίγουρος ότι ακόμα και στο μανίκι του συνομιλητή σου θα ΄ναι εφαρμοσμένο ένα στιλέτο για τη χειραψία του αποχαιρετισμού. Μόλις υπογράψεις θα σου την φέρει. Πριν να στεγνώσει το μελάνι της υπογραφής. Την ανάγκη προστασίας παραγγέλλει ο Λαός με τη σοφία του. Με το παροιμιώδες: «Τούρκος γιοφύριν τζι αν γινεί ποπάνω του μεν ράξεις»!

Η ευπιστία μας είναι η αιτία κατά συρροήν πολιτικών πανωλεθριών. Ξεχνούσαμε τα παραγγέλματα της λαϊκής θυμοσοφίας, υπογράφαμε συμφωνίες και μόλις στρίβαμε την αρπάζαμε κατακέφαλα. Και οι αναφορές δεν πηγάζουν από φυλετική αντιπάθεια. Στηρίζονται σε λογικές παρατηρήσεις. Σε γεγονότα. Άλλως τε για τους Τούρκους πολιτικούς είναι που μιλάμε. Όχι για τον απλό κόσμο. Η παραδειγματική επιχειροματολογία είναι ηχηρή. Οι εγγλέζοι προετοίμασαν την τελευταία φάση των συνομιλιών στο Λάνγκαστερ Χάουζ του Λονδίνου. Ήταν 16 Φεβρουαρίου του 1959. Την επομένη άρχιζαν οι συνομιλίες. Στις 19 Φεβρουαρίου υπογραφόταν η συνθηκολόγηση που είχε ήδη μονογραφηθεί στο Ντόλντερ της Ζυρίχης και με τη συμφωνία του Μακαρίου, από την Αθήνα, μια βδομάδα προηγουμένως. Ακολούθησαν οι υποδοχές και οι πανηγυρισμοί από τη δική μας πλευρά. Όμως τα παταγώδη χειροκροτήματα του καλοπροαίρετου κόσμου έπνιγαν τη φρόνηση και τις εμπειρίες της ιστορίας. Εδώ ακούονταν ζητωκραυγές και στην Άγκυρα εξυφαίνονταν συνωμοσίες. Η τρομοκρατία ενισχυόταν με επί κεφαλής τον υπουργό εξωτερικών Ζορλού, τον υποστράτηγο Καράμπελεν, το συνταγματάρχη Βουρουσκάν και τη συμμορία που συνέχιζε την αιματοχυσία του ΄58 και προπαρασκεύαζε τη συμφορά του ΄63 – 64 – 65. Αποδεικτικά η μεταφορά λαθραίου οπλισμού με το «Ντενίζ», με πλήρωμα Τούρκους στρατιωτικούς, η τυχαία σύλληψη του πλοιαρίου από το αγγλικό πολεμικό «Μούρμαρτον». Τα απόρρητα τηλεγραφήματα Φουτ, Μπάρροους, Άλλεν, προς το Φόρεϊν Όφις και το υπουργείο αποικιών του Λονδίνου. Ο σύγχρονος οπλισμός που πολυβολούσε τη Λευκωσία τα ματωμένα Χριστούγεννα. Η οργανωμένη τρομοκρατική προπαρασκευή σ΄ όλα τα σημεία της πατρίδας μας όπου κατοικούσαν Τουρκοκύπριοι και όπου ήταν εγκατεστημένοι οι απεσταλμένοι της Άγκυρας. Οι γιουρούκηδες. Και, βέβαια, η πανέτοιμη προπαγάνδα που έπεισε και τους αφελείς της απ΄ εδώ πλευράς, ότι  τα αιμοσταγή γεγονότα προπαρασκεύασαν οι δικοί μας! Έκτοτε το δίδυμο τρόμου και προπαγάνδας,είναι η κύρια μήτρα της παρασπονδίας και του ψεύδους. Οι τουρκικές προελάσεις του ΄74 δεν έγιναν κατά τις συμφωνημένες ανακωχές; Ο Αττίλας καταλάμβανε Κερύνεια, Μόρφου, Καρπασία, Μεσαορία κι εμείς δεν πατούσαμε σκανδάλη λόγω… ανακωχής, όπως την τηρούσε η προδοτική ηγεσία της Χούντας. Υπεγράφη η Γ΄ Βιέννη τον Αύγουστο του ΄75. Τήρησαν τη συμφωνία οι Τούρκοι για την Καρπασία;

Η καταπάτηση των συμφωνιών και το ψεύδος εναλλάσσονται. Ο Μπαγίς ισχυρίσθη ότι από την κατοχή του  ΄74 απεφεύχθησαν τα εγγλήματα! Και τους 29 εγκλωβισμένους Καρπασίτες ποιος τους σκότωσε; Τους εθνοφρουρούς στη γραμμή Λευκωσίας; Τα ανθρώπινα δικαιώματα; Τον Κουτλού Ανταλί; Τα εγκλήματα πολέμου, τη γενοκτονία από το 1974 ποιος τα διαπράττει; Θα τα πει κανείς στις Βρυξέλες όπως τα λέει ο Μπαγίς; Θ΄ αντιτάξει κανείς, επί τέλους, την αλήθεια στο ψεύδος; Ή οι περισπούδαστοι διπλωμάτες μας θα συνεχίζουν τον «χάλκεο ύπνο» μέχρι τον οριστικό αφανισμό του Ελληνισμού απ΄ αυτό το τραγικό σταυροδρόμι του κόσμου; Τα ιστορικά γεγονότα μιας χιλιετίας δεν πείθουν τη διπλωματία μας ότι η σύνθεση των δεδομένων χίλιων χρόνων και της εμπειρικής λογικής με τα σύγχρονα πολιτικά κόλπα της τουρκικής διπλωματίας, στοιχειοθετούν τους κανόνες διεθνούς συμπεριφοράς της Άγκυρας, που αρχίζει από τον κακόβουλο σχεδιασμό και καταλήγει στην παρασπονδία μέσα από την απάτη;

Comments are closed.