0

Η διέλευση του Γ.Γ. του ΟΗΕ από τη δύστυχη, την τουρκοκρατούμενη και απειλούμενη πατρίδα μας ούτε τις άλογες ελπίδες των αφελών εδικαίωσε, ούτε τις ανησυχίες των εχεφρόνων καθησύχασε. Και μακάρι να ήταν αποδεκτός ο τίτλος «πού ήσουν πούποτε», που Λαός χρησιμοποιεί για να τονίσει ένα μηδενικό αποτέλεσμα μιας προσπάθειας. Η αναιτιολόγητη επίσκεψη Μπαν Κι Μουν, θα ήταν δυνατό, από κάποιο κυνικό παρατηρητή, να παραλληλιστεί με μια άγουστη φάρσα που σκάρωσε ο εισηγητής της διπλωματίας «καγκουρώ», ο Αυστραλός αντιπρόσωπος της Γραμματείας του ΟΗΕ, που παρά την ολόψυχη ευχή παρέμεινε στην Κύπρο, για να συνεχίζει να παρεμβάλλει στη ζωή μας υπαγορευόμενες πλεκτάνες και κακόβουλες πονηριές, που μόνο στην κακοποιό χώρα, την κατοχική Τουρκία, συμφέρουν και τα άνομα σχέδια της κατοχικής συμμαχίας εξυπηρετούν.

Ο κ. Ντάουνερ έφερε τον Γενικό Γραμματέα στην πατρίδα μας, με την επίνευση αν όχι την εντολή της Τουρκίας, που γνώριζε τα πάντα και προετοιμάστηκε άρτια από τον Ερτογάν και τον Νταβούτογλου μέχρι τον Ταλάτ, για να κερδίσουν ένα ακόμη στημένο επικοινωνιακό παιγνίδι εις βάρος μας. Παιγνίδι απάτης, εξευτελισμού και γελοιοποίησης.

Μαζί του και ο εσμός της δαιμόνιας τουρκικής προπαγάνδας που σηματοδοτήθηκε με τις δηλώσεις του Τούρκου πρωθυπουργού, συνεχίστηκε με τους σχεδιασμούς του Υπουργού Εξωτερικών και κατέληξε στην εξαπάτηση με τα κόκκινα χαλιά του ψευδοπροεδρικού και τα ψεύδη του παράσπονδου Ταλάτ, που καλά δασκαλεμένος από τις μυστικές υπηρεσίες της Άγκυρας, και διαψεύδοντας τον Πρόεδρο της Κύπρου, που έδειχνε εμπιστοσύνη, επιχείρησε εξοργιστικά και προσβλητικά να διαστρεβλώσει την ιστορική αλήθεια, να αιτιολογήσει τους προπαγανδιστικούς ισχυρισμούς του προκατόχου του και να μας παρουσιάσει σαν υπαίτιους των γεγονότων του 1963 – 64 και της αποσχιστικής τακτικής που αποσκοπούσε στο διαμελισμό.

Για μας η επίσκεψη Μπαν Κι Μουν κατέληξε σε διπλωματική ήττα και για τον Γ.Γ. σε παταγώδη αυτοαναίρεση.

Και ναι μεν δεν εκπλητόμεθα από τα θεατρικά συμβάντα και τη σκηνοθεσία της εξαπάτησης. Αλλά δεν κρύβουμε την κατάπληξή μας για το ότι δεν βρέθηκε ένας από τους πολιτικούς μας να αντείπει στις ψευδολογίες την πραγματικότητα. Ό,τι δηλαδή, την αιματοχυσία η τουρκική τρομοκρατία είναι που άρχισε και δη από το καλοκαίρι του ΄58, όταν, με την προστασία των Εγγλέζων, οι Τούρκοι πυρπόλησαν Ελληνικές περιουσίες και εντός διμήνου κατέσφαξαν 80 ανύποπτους Έλληνες. (Γιάννη Σπανού: «ΕΟΚΑ, ΕΤΣΙ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ», τ.Β΄ σελ. 97 – 129).

Και ακόμα ότι τα γεγονότα των Χριστουγέννων του 1963, η κατευθυνόμενη από τον Άγκυρα τρομοκρατία προκάλεσε, αφού προπαρασκεύαζε τον έκτοτε αιματηρό διαχωρισμό εξοπλιζόμενη, πριν ακόμη στεγνώσει το μελάνι της υπογραφής της Ζυρίχης. Τούτο μαρτυρείται από τα αποκαλυφθέντα απόρρητα του Φουτ, του Άντλερ, του Μπάρροους και, βέβαια, από τις λαθραίες εισαγωγές οπλισμού όπως εκείνη του «Ντενίς» τον Οκτώβριο του 1959! (Γιάννη Σπανού: «Οι Κύπριοι εθελοντές στους εθνικούς Αγώνες», σελ. 259 – 285). Ούτε ηγέρθη ένας να θυμίσει τις καταγγελίες Ου Θαντ στο Συμβούλιο Ασφαλείας που αποδείκνυαν την οργανωμένη και διατεταγμένη απομόνωση, την ευθύνη για την οποία εξαπατώντας επιχειρούν να επιρρίψουν στον Κυπριακό Ελληνισμό.

Άνθρακες ο θησαυρός από τη διέλευση Μπαν Κι Μουν. Οι μόνοι που κέρδισαν είναι οι Τούρκοι πολιτικοί και κατοχικοί εγκάθετοι. Και ο σκηνοθέτης της φάρσας αναβάθμισης του κατοχικού καθεστώτος. Ο κ. Ντάουνερ. Ας ελπίσουμε ότι η πολιτική ηγεσία θ΄ αντλήσει τα αναγκαία διδάγματα και θ΄ απαλλαγεί από την ευπιστία και την ανοχή πριν να ΄ναι οριστικά αργά, πριν να χαθεί κι αυτή η Ελληνική πατρίδα. Γιατί η ευπιστία και η ανοχή είναι προάγγελοι πανωλεθρίας, η πατρίδα βρίσκεται στο χείλος της αβύσσου, οι δε καιροί ου μενετοί…

Comments are closed.