0

Ο Σύνδεσμος Πολιτικών Κρατουμένων της ΕΟΚΑ, Οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών, η πόλη της Λευκωσίας, ο Λαός του Απελευθερωτικού μας Αγώνα, αποχαιρετούν σήμερα ένα των εντιμοτέρων και σοβαροτέρων αγωνιστών της ελευθερίας. Η μαρτυρική πατρίδα κηδεύει σήμερα ένα λαμπρό αγωνιστή της. Τον Μιχαλάκη Πλατάνη. Τον «Δαίδαλο» της ΕΟΚΑ. Τον Σύνδεσμο του Διγενή. Τον Σύνδεσμο του Γρηγόρη Αυξεντίου και του Κυριάκου Μάτση. Τον « Άλκη» των Στρατοπέδων Συγκέντρωσης, υπεύθυνο των νέων που μαρτυρούσαν      στα Κρατητήρια. Υπεύθυνο διαφώτισης των Πολιτικών Κρατουμένων. Επίλεκτο του Διγενή στη μυστική αόρατη αρχή διοίκησης των Πολιτικών Κρατουμένων της ΕΟΚΑ. Τον άντρα που νίκησε με την ψυχή του τους αποτρόπαιους   βασανιστές Μέρλιν, Μακλόκλαν στα μπουντρούμια της Ομορφίτας όπου υπέστη τα πάνδεινα. Τον αγωνιστή που ο Αρχηγός προόριζε Τομεάρχη Λευκωσίας, μετά τη σύλληψη του Ανδρέα Τσιάρτα στις προδοσίες του Δεκεμβρίου 1956. Τον Πλατάνη της επιτροπής αποδράσεων από τα Κρατητήρια. Πρότυπο ήθους. Εξήντα και πλέον χρόνια φιλίας ουδέποτε τον άκουσα να κατηγορεί συναγωνιστή. Ήταν ελεύθερο μυαλό, μακριά από σκοτεινές επιρροές χαρακτήρων που μπορεί να επιτυγχάνουν προσωρινά κέρδη αλλά επισύρουν την καταδίκη και κερδίζουν τη βδελυγμία

Εμείς, οι λίγοι απομένοντες Πολιτικοί Κρατούμενοι, δεν λησμονούμε τον πιστό φίλο που στεκόταν όρθιος στις τραμουντάνες των καιρών κι άπλωνε χέρι συμπαράστασης στους δοκιμαζόμενους του αγώνα. Τον θυμάμαι στην εξέγερση του 1957 να πρωτοστατεί στις ομηρικές συγκρούσεις στο Διαμέρισμα “F”Πύλας και στην εξέγερση της Μεγάλης Πέμπτης του 1958, να οργανώνει και να κατευθύνει την εσωτερική επανάσταση στην Κοκκινοτριμιθιά. Κι ύστερα, στα ελεύθερα χρόνια, Πρόεδρο των Πολιτικών Κρατουμένων Λευκωσίας, να βρίσκεται στην κορυφή της μαχόμενης μοίρας όσων χάρασσαν την πορεία των αγωνιστών στις γραμμές του χρέους της απελευθέρωσης από το τουρκικό κατοχικό μίασμα.

Η ιστορία θα κατατάξει τον Μιχαλάκη Πλατάνη στον κύκλο του θρύλου, όταν η αχλύ του χρόνου θα σκεπάζει αργά και καταλυτικά  τη μνήμη των περασμένων. Όταν οι Έλληνες πατέρες θα αντλούν από την ιστορία δείγματα ανθρωπιάς, για να παραδειγματίζουν τα παιδιά τους πώς οι επερχόμενες γενιές οφείλουν να επιτελούν το ιερό χρέος προς την  πατρίδα και την αρετή προς την κοινωνία.  Όταν οι Ελληνίδες μάνες θα ανατρέφουν παιδιά απαλλαγμένα από τις μνησικακίες, τις συκοφαντίες, τις δολοπλοκίες, τους τυχοδιωκτισμούς μιας άρρωστης εποχής, που αυτοκαταδικάζεται να είναι έρμαιο του απάνθρωπου συμφέροντος, της αφιλίας, του ατομισμού, της απάτης, του πολιτικαντισμού και της ιδιοτέλειας.

Γυρνώ στην αγαπητή Μαρίνα, αταλάντευτη σύντροφο του Μιχαλάκη, στα παιδιά του, την Ιάνθη και τον Χριστόδουλο, στις αδελφές του, την Χλόη, τη Βούλα και την Αίγλη και τις συγχαίρω από καρδιάς για τον σύζυγο, τον πατέρα, τον αδελφό, που ο Θεός τους χάρισε αρχηγό, θερμό συμπαραστάτη και σύμβολο στη ζωή. Η μνήμη του θα είναι αιωνία.

Παλιέ, κάλλιστε φίλε Μιχαλάκη Πλατάνη, η αύρα της αγάπης θα σε συνοδεύει στον άγνωστο κόσμο που τραβάς στα 88 σου χρόνια. Αν υπάρχει κρύο θα σε θερμαίνει. Αν πυρώνει «θείος Ιούλιος» μήνας θα σε δροσίζει. Και η δάφνη της ωραίας φήμης σου, θα σου ανοίξει την μυστηριώδη πύλη του άλλου κόσμου. Στη συνάντηση με τα ινδάλματα του αγώνα. Με τους αγγέλους που σε καρτερούν φίλε. Στα επουράνια, όπου όσες συνειδήσεις νικούν τη λήθη, θα αναπαύονται  στη χαρά της αιώνιας γαλήνης. Γεια σου Μιχαλάκη. Και καλή αντάμωση υπό τη σκέπη του Παντοδύναμου  Θεού.

( ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ από Γιάννη Σπανό, 3ης Ιουλίου 2020)

Comments are closed.