0

Μετά από συρροή προσβλητικών προκλήσεων, η Τουρκία δημιουργεί συνθήκες αναπόφευκτου πολέμου. Κατευθύνει χιλιάδες μεταναστών στα σύνορα με την Ελλάδα, στη μεθόριο του Έβρου. Τους αναμειγνύει με πρόσφυγες από τη Συρία, όπου ήδη προκάλεσε και συντηρεί τον πόλεμο. Πολλοί από τους παράνομους μετανάστες φέρονται, κατά πλειονότητα, όργανα της Άγκυρας. Διαπιστώνεται πως είναι νέοι μεταξύ 20 και 30 ετών. Εκπαιδευμένοι πολεμιστές από το Ιράν, το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, την υποσαχάρια Αφρική. Η γνωριμία των Τούρκων οδηγεί στην λογική εικασία ότι ο Ερντογάν τους χρησιμοποιεί σαν Πέμπτη Φάλαγγα. Είναι θέμα παλαιάς τακτικής. Οι ηγεσίες τους επιστρατεύουν μισθοφόρους να πολεμούν αντί των ιδίων. Την ίδια μέθοδο εφαρμόζουν τώρα στη Λιβύη. Στη βόρεια συνοριακή γραμμή και στα νησιά του Αιγαίου. Και, βέβαια, στην Κύπρο. Είναι γεγονός πως επιστρατεύει για τους ίδιους λόγους βαρυποινίτες. Από τη δεκαετία του ’60 διοχέτευε στην Κύπρο αποβράσματα των φυλακών, τους «γιουρούκηδες». Τα σχέδια είναι γνωστά και δοκιμασμένα. Κι οι μετανάστες στοιχεία που σε δεδομένη στιγμή θα χρησιμοποιηθούν σαν προσχήματα για την προώθηση στρατευμάτων. Τα διαδραματιζόμενα στον Έβρο φυσιολογικά θα έχουν συνέπειες ενεργοποίησης των πολεμικών δυνάμεων. Η Ελλάδα θα αντιδράσει στην αναταραχή, θα πλήξει τους ταραξίες και η Τουρκία, σαν έτοιμη από καιρό, θα παρέμβει «για προστασία των… προσφύγων» και των «ανθρωπίνων δικαιώματά τους»! Με τέτοια προσχήματα εισέβαλαν στην Κύπρο, αυτά τα επιχειρήματα πρόβαλαν για την κατοχή, τους ίδιους λόγους θα διατυμπανίζουν στην εξέλιξη εισβολής στη Θράκη όπως επισημαίνω επί εικοσαετία (βλπ. «Ελληνες και Τούρκοι δέκα αιώνες Γειτονίας». («Λόγος» Σχόλια: 2.000- 2012), «Φιλελεύθερος»(Ιούλιος2003, Δεκέμβριος 2003,Φεβρουάριος 2005, Οκτώβριος 2005, Μάϊος 2006), «Βραδυνή», «Μακεδονία», Τηλεοράσεις, ραδιόφωνα και επαναλαμβανόμενα άρθρα μέχρι σήμερα).
Η πονηριά της Τουρκίας δεν εξαντλείται εδώ. Προεκτείνεται και με προκλήσεις εσωτερικών αναταραχών που αποτελούν κινητήριες δυνάμεις στα ανατρεπτικά μέτωπα με τις αμφισβητήσεις, τις διαμαρτυρίες, στις αντιεξουσιαστικές κινητοποιήσεις.Οι Τούρκοι συνωμοτούν με ξένες μυστικές υπηρεσίες. Σημειώνω παλαιότερες πληροφορίες και διαπιστώσεις από την δράση των αποικιακών αρχών, αφ’ ης η Αγγλία «ενοικίασε», το νησί το 1878, με ετήσιες δόσεις 92 χιλιάδων λιρών που πλήρωνε ο λαός! Στα διαθέσιμα ήδη αποδεσμευμένα έγγραφα των υπουργείων εξωτερικών, αποικιών κ.ά. υπάρχουν κατάλογοι επιλεγμένων εμμίσθων πρακτόρων. Η ερευνήτρια κ. Φανούλα Αργυρού απεκάλυψε σχετικά στοιχεία. Κατάλογος στο Ιστορικό Αρχείο Γιάννη Σπανού. Νεότερα στοιχεία ανακαλύφθηκαν στα αρχεία του Άγγλου Γραμματέα του Ρένταγουέη με ονομαστικές παραθέσεις αποδεικτικών. (Αρχείο Γιάννη Σπανού).Επιχειρηματίες, κομματικοί, κοινωνικοί παράγοντες.
Υπενθυμίζω ότι η τακτική της Τουρκίας ήταν πάγια πολιτική και επί Οζάλ. Τότε Πρωθυπουργός ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ο Τούρκος ηγέτης απείλησε ότι θα πλημμυρίσει την Ελλάδα με πρόσφυγες, είχε έτοιμους κάπου δυο εκατομμύρια. Κι ο Παπανδρέου κήρυξε αμέσως επιστράτευση, που απεδείχθη σωφρονιστική για τον Οζάλ. Βέβαια, επί Παπανδρέου υπήρχε ισοζύγιο στρατιωτικών δυνάμεων αλλά και απόφαση αντίστασης στα σχέδια του εχθρού. Διέταξε καταβύθιση του ερευνητικού της Τουρκίας που έφθασε μέχρι την Εύβοια. Να μην ξεχνούμε τη διαταγή του Πρωθυπουργού « Βυθίστε το Χώρα». Έκτοτε κυβερνητικοί παράγοντες παράκαμπταν τις αμυντικές ανάγκες, μεριμνώντας για ίδια συμφέροντα, επί παραδείγματι με τον Τσοχατζόπουλο και τα «γυρτά» υποβρύχια. Εξ’ άλλου επί Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ο Υπουργός Εξωτερικών Αντώνης Σαμαράς, όταν οι Τούρκοι άρχισαν να παραβιάζουν τον εναέριο εθνικό χώρο, εισηγήθηκε την κατάρριψη πολεμικού τουρκικού αεροπλάνου. «Να ρίξουμε ένα για να διαπιστώσουμε την αντίδρασή τους» είπε. Αλλά ο Μητσοτάκης διαφώνησε. Και την πολιτική του ακατανόητου κατευνασμού, ακολούθησαν και οι επόμενοι. Να ξαναθυμηθούμε τον Σημίτη, που παρενέβη στην αγορά των S300 και παρεξέκλινε την κάθοδό τους προς την Κρήτη; Ή την Χούντα με το πραξικόπημα του ’74 και την απόσυρση της μεραρχίας το ’67, που η παρουσία της απέτρεπε εισβολή; Και επειδή η ίδια πολιτική των Αθηνών είχε ήδη βάσεις να μην λησμονούμε τον Αβέρωφ (1958), που παρεμπόδιζε τις αποστολές αυτομάτων Μ3 στην ΕΟΚΑ, επισύροντας την μήνι του Διγενή. Εκείνος, βέβαια, είχε κατά νουν (από Δεκέμβριο 1958)την επερχόμενη συμφωνία Ζυρίχης της 19ης Φεβρουαρίου 1959 και φοβόταν μήπως τα Μ3 του χαλάσουν την ένοχη σχέση με την Αγγλία. Να θυμόμαστε και τη χουντική μανία με τα τσέχικα όπλα στη δεκαετία του ’70.
Ας έχουμε κατά νουν και τις τελευταίες ενεργοποιήσεις αλαλαζόντων κυμβάλων που ωρύονται για το προσωρινό κλείσιμο οδοφραγμάτων. Πνέουν μένεα εναντίον του Προέδρου διότι έκλεισε τις προσβάσεις που εισηγούνταν εχέφρονες πολίτες. Και υποδεικνύουν τη σύσταση Ακιντζί που επιδιώκει διακίνηση χωρίς επίδειξη ταυτοτήτων, παραγνωρίζοντας ότι στην ουσία καλύπτει τη διάβαση προς τα ελεύθερα εδάφη στοιχείων που σε κρίσιμες ώρες θα κτυπήσουν εκ των νώτων τους υπερασπιστές της πατρίδας μας ή θα προκαλούν αναστατώσεις, δίνοντας επιχειρήματα ότι στα ελεγχόμενα εδάφη είναι ανεξέλεγκτη η παρανομία, τεκμήριο ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να αξασφαλίσει τη γαλήνη και άρα η κατοχή είναι απαραίτητη!…
Και καταλήγω: Η κατά διαταγή εξέγερση των μεταναστών στον Έβρο και οι ροές προς Κύπρο, όπως επισημαίνω χρόνια τώρα, είναι εκκωφαντικά προανακρούσματα επεκτατικής πολιτικής της Τουρκίας και επιβάλλεται να κατασταλούν οριστικά και αποτελεσματικά με πολεμικές προετοιμασίες αποτροπής και άμυνας. Χρειαζόμαστε εξοπλισμό, όχι δρόμους και αρχοντοχωριάτικες επιδείξεις.

Comments are closed.