0

Σ’ όλες τις εκφάνσεις της πολιτικής μας ζωής, παρεισέφρεαν κερδοσκόποι του παρασκηνίου, που σκευωρούσαν να επηρεάσουν τις αποφάσεις των ηγετών. Σχημάτιζαν την αόρατη καμαρίλα που πολιορκούσε την εκάστοτε αρχή με την επιρροή των ξένων, συνήθως Άγγλων, Αμερικανών, Ρώσων και υπό την κάλυψη της διπλωματίας αλώνιζαν την επικράτεια. Θυμάμαι, στη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα την καμαρίλα, να σπεύδει στην Αθήνα όπου ζούσε ο Μακάριος, στο ξενοδοχείο «Πτι Παλαί», («Μεγάλη Βρετανία»), για να πείσουν τον Αρχιεπίσκοπο να επηρεάσει τον Διγενή να διακόψει την Παθητική Αντίσταση στην Κύπρο. Ήταν επιχειρηματίες, έμποροι και κομματικοί που είχαν απώλειες κερδών, λόγω της άρνησης του λαού να αγοράζει αγγλικά προϊόντα. Και οι Άγγλοι βιομήχανοι προειδοποιούσαν ότι «η Παθητική Αντίσταση θα τους αναγκάσει να ξαπλώσουν στις ράγες των τραίνων» από τις ζημιές!( Περιοδικό «Τάϊμ»- ΗΠΑ, 17/3/’58).
Συνέπιπταν, δηλαδή, οι απώλειες των κερδών Άγγλων και Κυπρίων εισαγωγέων, με αποτέλεσμα η καμαρίλα να επιχειρεί παρεμβάσεις στην πολιτική της ηγεσίας. Οι αγωνιστές όταν γνώριζαν τα παρασκήνια αντιδρούσαν αντιμετωπίζοντας τους κερδοσκόπους. Για παράδειγμα η Παθητική Αντίσταση απαγόρευε την αγορά κασμηριών και προτίμηση της αλατζάς, την αγορά τσιγάρων κυπριακής κατασκευής αντί αγγλικών (απώλεια 6.000.000 )ή άλλων παραγώγων ξένης προελεύσεως. Παπούτσια: εισαγωγές1957: 15.177 ζεύγη, 1958: 3.282. Πτώση κατά 70%.. Τότε ολόκληρη η Κύπρος ζούσε στους ρυθμούς του…αργαλειού! Ο κόσμος δεν αγόραζε λαχείο που κυκλοφορούσαν οι αγγλικές αρχές, δεν κατέφευγε στα δικαστήρια για ν’ αποφεύγει τα πρόστιμα που προωθούνταν στο Λονδίνο, αλλά απευθυνόταν στα τοπικά συμβούλια διευθέτησης των διαφορών «ΕΑΕΜ», αγόραζε κυπριακά προϊόντα αποφεύγοντας τις ξένες κονσέρβες κρεάτων, ψαριών, δημητριακών, τροφίμων γενικά. Το βρετανικό εμπόριο υπέστη απώλεια 10 εκατομμυρίων λιρών, λόγω μείωσης εισαγωγών στην Κύπρο. Στον τόμο «Ο Αγρός στον Αγώνα της ΕΟΚΑ και στην γύρω περιοχή Πιτσιλιάς» παραθέτω στοιχεία που αποδεικνύουν τις συνέπειες της Παθητικής Αντίστασης. Οι ίδιοι παρενέβαιναν και στην πολιτική για το Κυπριακό, με σκοπό την υποστήριξη σχεδίων αντίθετων των θελήσεων του λαού μας. Τον Αύγουστο του 1958 η Αόρατη Αρχή των Πολιτικών Κρατουμένων στα Στρατόπεδα Συγκεντρώσεως (την όριζε ο Διγενής), απέστειλε μυστικά στις εφημερίδες («Φιλελεύθερος» 15 Αυγούστου 1958),διακήρυξη εναντίον παρόμοιου σχεδίου, τονίζοντας ότι «οι Πολιτικοί Κρατούμενοι προτιμούν να γίνουν βορά των πολυβόλων παρά να αποδεχθούν νόθο λύση του εθνικού ζητήματος». Επί του θέματος η Αρχή ( Στέφανος Πρωτοπαπάς, Μιχαλάκης Πλατάνης) όρισε τον Γιάννη Σπανό, D.P. 1353, να αρθρογραφεί στη χειρόγραφη εφημερίδα «ΙΧΘΥΣ» (διευθυντής ο Πατήρ Αντώνιος Μαυρομμάτης) και να κάνει ανοικτές διαλέξεις σε συγκεντρώσεις, στα προαύλια των διαμερισμάτων των Κρατητηρίων Κοκκινοτριμιθιάς.
Η καμαρίλα δραστηριοποιήθηκε στα παρασκήνια Αθήνας, Κύπρου, Λονδίνου, όπου οι Βρετανοί συνωμοτούσαν για συμφωνία στο Κυπριακό που θα εξυπηρετούσε τα αγγλικά συμφέροντα και τα συμφέροντα των Τούρκων και των συνεργατών. (Σχέδια Διασκεπτικής, Ράντλκιφ, Χάρτινγκ, Φούτ, Σπάακ, Ντάλλες). Αλλά η καμαρίλα έδρασε και ευθύς μετά τη συμφωνία Ζυρίχης- Λονδίνου 19/2/1959 και την «Ανεξαρτησία». Αναφέρω ενδεικτικά τη σκευωρία με αντικείμενο το σχέδιο λύσης «Αμερικανών, Καναδών, Άγγλων» που προέβλεπε άνοιγμα των δρόμων Λευκωσίας- Αμμοχώστου και Λευκωσίας προς Μόρφου, με απελευθέρωση χωριών και Βαρωσίων, διευθέτηση για την Καρπασία, σύμφωνα με τη συμφωνία Κληρίδη- Ντενκτάς. Επί του θέματος προνοείτο ότι και αν αποτύγχανε το σχέδιο, οι απελευθερωμένες περιοχές θα παρέμεναν ελεύθερες! Προηγουμένως οι ίδιοι έδρασαν στην περίπτωση της δύσμοιρης Καρπασίας, με συνέπεια την σκόπιμη παρασιώπηση της συμφωνίας Κληρίδη-Ντενκτάς ( Γ΄Βιέννης, 1975), που προνοούσε επιστροφή στις εστίες των Καρπασιτών και επανένωση των οικογενειών όσων έμειναν στα ελεύθερα εδάφη, λόγω συγκυριών του 1974.
Η καμαρίλα οικονομικών παραγόντων παρενέβη στον πρόεδρο Κυπριανού και τον έπεισε να απορρίψει το τριμερές σχέδιο «διότι η Αμμόχωστος και τα χωριά των δρόμων, ούτως ή άλλως θα απελευθερώνονταν, οπότε προείχε η ανάπτυξη των ελευθέρων εδαφών». Απόδειξη των παρεμβάσεων των ξένων και η λεγόμενη «πράσινη γραμμή» που διχοτομούσε την Κύπρο και ήταν πολιτικοστρατιωτικό συνωμοτικό σχέδιο της Υπάτης Αρμοστείας της Αγγλίας. Υπενθυμίζεται η μυστική συμφωνία Μακμίλλαν-Ζορλού, στα παρασκήνια της διάσκεψης Λονδίνου του Αυγούστου 1955, για διοχέτευση στην Κύπρο 300 χιλιάδων Τούρκων από την Τουρκία, ώστε να κυριαρχηθεί το βόρειο τμήμα του νησιού και να δημιουργηθούν διχοτομικά δεδομένα προς εγκαθίδρυση παράνομης πολιτείας.
Εξ άλλου αναφέρεται η ύπαρξη μυστικής συμφωνίας του 1941, για εκχώρηση της Κύπρου στην Τουρκία, σε περίπτωση συμφωνίας κατά την οποία η Αγγλία δεν θα παρέτεινε την παραμονή της στο Νησί. Αποκαλύπτεται σε απόρρητη εγκύκλιο του Άγγλου Υπουργού Εξωτερικών και αργότερα Πρωθυπουργού Άντονυ Ήντεν, προς τους επικεφαλής των διπλωματικών αποστολών (12/6/1944). (Επί του θέματος αρθρογραφία μου στον «Φιλελεύθερο»).
Παρασκηνιακές παρεμβάσεις επεσυνέβαιναν και επί προεδρίας Παπαδοπούλου, ιδιαίτερα στις επαφές για τη σύναψη συμφωνίας συμμαχίας Κύπρου- Γαλλίας, όπως απεκάλυψα στον «Φιλελεύθερο» σε επανειλημμένα άρθρα. Σε συνομιλία μου με τον τότε ΥΠΕΞ, ο Υπουργός μου τόνισε ότι πράκτορες των Αγγλικών Μυστικών Υπηρεσιών τον παρακολουθούσαν τόσο στενά κατά τη διαμονή του στο Παρίσι, ώστς οι Γαλλικές Υπηρεσίες λαμβάνουν άγρυπνα μέτρα ασφαλείας για την προστασία του.
Ο αγώνας της ΕΟΚΑ έμαθε τον Λαό να αντιστέκεται στις πανουργίες των ξένων και των πρακτόρων τους. Τι έγινε εκείνη η αντίσταση; Καθηλώθηκε;

Comments are closed.