0

Ο καταχθόνιος βρυχηθμός του πολέμου αναταράζει τα έγκατα του πλανητικού μας χώρου και η απαισία εικόνα του ολέθρου που ακολουθεί, τρομάζει τον εχέφρονα κόσμο της Μέσης Ανατολής. Τα Αμερικανικά στρατεύματα συρρέουν στα Εμιράτα και σε όμορες χώρες του Ιράν. Οι φιλοπόλεμες ιρανικές κραυγές εξάπτουν τον φανατισμό. Η Τουρκία υποδαυλίζει την εστία του συγκρουσιακού κλίματος και στη θαλάσσια έκταση της Λιβύης όπου ο λαός της χώρας προειδοποιεί ότι θα εξουδετερώσει την αποστολή τουρκικών στρατευμάτων εισβολής. Εναντίον της τουρκικής τακτικής τάσσονται ΗΠΑ, Ρωσία, Γαλλία, Ιταλία και χώρες του Αραβικού Συνδέσμου. Είναι βέβαιο ότι κι άλλες χώρες θα εισέλθουν στο πολεμικό κλίμα, όπως συνέβη το καλοκαίρι του 1914 και στα πρόθυρα του πρώτου Παγ κοσμίου Πολέμου που ξέσπασε με αφορμή τη δολοφονία του αρχιδούκα Φερδινάρδου στη μοραία γέφυρα του Σεράγεβο. Το Ισραήλ έχει υπεισέλθει στον συγκρουσιακό χορό υπογράφοντας τη συμμετοχή του στην υποχρέωση υπεράσπισης των συμφερόντων των χωρών του αγωγού αερίου προς Ευρώπη που συμφώνησαν Ελλάδα-Κύπρος- Ισραήλ τη 2α Ιανουαρίου στην Αθήνα. Η ίδια υποχρέωση επιβαρύνει και τον ελληνικό κόσμο, Ελλάδα και Κύπρο που οφείλουν να βρίσκονται σε φυσιολογική προπαρασκευή αντιμετώπισης πολεμικής τουρκικής ενέργειας. Η Τουρκία του Ερντογάν έχει εγκλωβιστεί στους διακηρυσσόμενους εκφοβισμούς του σουλτάνου που έχει υπερβεί τα εσκαμμένα, στην εκ των πραγμάτων αναπόφευκτη εξέλιξη με τις αδιάκοπες απειλές εναντίον της Κύπρου και της Ελλάδας. Η Ελλάδα επαναλαμβάνει ότι θα υπερασπιστεί παντί σθένει τα εδάφη της εάν η Τουρκία αποτολμήσει εδαφική επέκταση στο Αιγαίο, χωρίς όμως να εμπλέκεται στις ευθύνες της έναντι της Κύπρου! Η ευρύτερη Μέση Ανατολή βρίσκεται σε εμπύρετη προπολεμική αναστάτωση.
Αυτή είναι η εικόνα των γεωπολιτικών συνθηκών της εισόδου του νέου έτους στην ιστορία. ΄Ολοι λαδώνουν τα ντουφέκια τους να ανακόψουν τον Αρμαγεδδόνα. Κατά ταύτα κι εμείς υποχρεούμεθα να εγκαταλείψουμε την απόλεμη πολιτική του εκτός τόπου και χρόνου κατευνασμού, των υπεκφυγών και της αδιάκοπης κατασκευής δρόμων και άλλων έργων κομματικών συμφερόντων και να ασχοληθούμε με τις ανάγκες που υπαγορεύουν οι συγκυρίες. Οφείλουμε να εξασφαλίσουμε οπλισμό προστασίας της υπαρξιακής μας υποστάσεως. Οι δρόμοι δεν οδηγούν στην ασφάλεια. Αλλά στις ψηφοθηρίες μέσω των καλπών. Η ασφάλεια είναι αγαθό που εν προκειμένω εξασφαλίζει η οπλική επάρκεια και η εξ ανάγκης αγωνιστική συμμετοχή του Λαού. Αυτή είναι δυνατότητα των όπλων. Και όπλα υπάρχουν. Και μπορούμε να τα αποκτήσουμε με ανάλογες ενέργειες και από τα αποθεματικά των Ηνωμένων Πολιτειών που επαναλαμβάνουν ότι είμαστε στρατηγικός σύμμαχός τους! Το υπέδειξαν ειδικοί στρατιωτικοί όπως ο αντιστράτηγος Α. Πενταράς. Κατά συνέπεια, οι προσφερόμενες ευκαιρίες είναι μοναδικές προς εκμετάλλευση, είτε επισυμβεί ανάμειξή μας σε πόλεμο είτε αποφευχθεί τέτοιο ενδεχόμενο. Όταν εφοδιαστούμε με τον επιβαλλόμενο εξοπλισμό, οι σύμμαχοι δεν θα ζητήσουν την επιστροφή του, εάν ο Παντοδύναμος βάλει το χέρι Του και σώσει τον κόσμο από τον κατακλυσμό του πολεμικού αφανισμού. ΄Αλλως τε στην πατρίδα μας είναι αγκιστρωμένος ο εχθρός μισό σχεδόν αιώνα που αντί να επιχειρήσουμε την εκδίωξή του βαλθήκαμε να δαπανούμε τα υπάρχοντά μας και τα έντοκα δάνεια για κατασκευές άγονες ή αποζημιώσεις και για ισχυριζόμενες ζημίες άκαρπων επιχειρήσεων ψηφοφόρων και κομματικών υποτακτικών. Και εδώ είναι που υποχρεούμεθα να ανατρέξουμε στη μνήμη εμπειριών του διαρρεύσαντος μεσαίωνα. Αρχίσαμε τον απελευθερωτικό αγώνα του 1955 χωρίς να έχουμε εξασφαλίσει τον αναγκαίο εξοπλισμό που θα ενίσχυε τη διεξαγωγή υπό συνθήκες αποκλεισμού των δυνατοτήτων εφοδιασμού μέσων, με συνέπεια να είμαστε ευάλωτοι στις πιέσεις της υποχωρητικής πολιτικής. Υποστήκαμε τη συνθήκη Ζυρίχης ανέτοιμοι να υποστηρίξουμε την υπογραφή μας στο Λάνγκαστερ Χάους του Φεβρουαρίου 1959. Απροετοίμαστοι και στην εμπλοκή της λεγόμενης ανταρσίας. Βρεθήκαμε άοπλοι ενώ οφείλαμε να προνοήσουμε την ετοιμότητα σε εχθρικές ενέργειες αντιπάλου που γνωρίζαμε ότι εξοπλίζεται. Η τρομοκρατία του Γραφείου Ειδικού Πολέμου της Άγκυρας εφοδιαζόταν με «Μπράουνινγκ» και άλλα μέσα πολεμικών επιθέσεων και εκπαιδευόταν από Τούρκους στρατιωτικούς, ενώ εμείς μοχθούσαμε ν’ αντισταθούμε στο τουρκικό πραξικόπημα με κυνηγετικά και σιδερόβεργες και πρόχειρα σενάρια αντιστάσεων, σε ατμόσφαιρα που προσέγγιζε τα όρια ιλαροτραγωδίας. Και η τραγικότητα της ανεπάρκειας μας κτύπησε κατακέφαλα στην εισβολή, όταν καταληφθήκαμε άοπλοι ενώ ο εχθρός μας απειλούσε για καιρό με εισβολή και είχαμε τεκμήρια ότι υποστηριζόταν από συνεργούς που θερμαίναμε σαν δηλητηριώδη φίδια στους κόρφους μας. Και το δυστύχημα είναι ότι ενώ διαπιστώναμε επί τέσσερεις δεκαετίες την ενίσχυση εγκατάστασης του κατακτητή στις εστίες μας, παραβλέπαμε τις επιβιωτικές υποχρεώσεις μας και αντί να προετοιμάζουμε εκδίωξη του εισβολέα, δαπανούσαμε τις φορολογίες σε μη απαραίτητα έργα, πετώντας κυριολεκτικά τα χρήματα στους δρόμους αδιαφορώντας για την ανυπαρξία αστικού επικοινωνιακού δικτύου…
Τα συμπεράσματα είναι εμφανέστατα προκλητικά. Είμαστε γυμνοί στόχοι στα κανόνια των Τούρκων. Ξυπόλυτοι στ’ αγκάθια. Και καταντήσαμε φαιδροί στην εξέλιξη των πολεμικών κινδύνων, θεωρώντας ανοήτως ότι θα έλθουν να μας γλιτώσουν από τον τουρκικό θάνατο οι ξένοι. Και δεν απαντούμε στο ερώτημα ποια χώρα θα στείλει τα παιδιά της να σκοτωθούν σ’ αυτή την λεπτομέρεια της Μεσογείου που τα παιδιά της αντιμετωπίζουν τις τραγικές αλήθειες από τους καναπέδες…

Comments are closed.