0

Η εχθρότητα της πλανηταρχίας είναι απροκάλυπτα φιλοτουρκική επί προεδρίας Τραμ. Και ναι μεν δεν ήταν φιλική επί Αϊζενχάουερ και Ντάλλες στην περίοδο της μάχης του Λαού μας για την ελευθερία της πατρίδας μας, και στους εκβιασμούς του 1958-59, με συνέπεια την εκτρωματική λύση, αλλά αυτή τη φορά είναι και προσβλητικά προκλητική. Ο σημερινός Αμερικανός πρόεδρος υπερέβη τα εσκαμμένα. Όχι μόνο επικροτεί τη συνέργεια της χώρας του στην εισβολή του 1974 και στην έκτοτε παρατεινομένη κατοχή, αλλά χειροκροτεί το ιστορικό κακούργημα. Ούτε επί Φορντ και Κίσινγκερ η συνενοχή στο έγκλημα ήταν τόσο προφανής. Ο φιλοτουρκισμός του σφαγέα της Κύπρου προκαλεί κατακραυγή αγανάκτησης της συνείδησης της ιστορίας, σε βαθμό που επισύρει το ερώτημα εάν η διατυμπανιζόμενη φιλία προς την Αμερικανική πολιτική Τραμ μπορεί να είναι ανεκτή.
Οι αντιδράσεις Αθηνών και Λευκωσίας δεν είναι οι αναμενόνενες. Είναι και ακατανόητες. Δεν είναι ανεκτές οι ικετευτικές υποκλίσεις στον συνεργό της κακοδαιμονίας που φθάνουν μέχρι δουλικότητας. Υποβιβάζουν τον Ελληνισμό ενώπιον της οικουμένης. Συνιστούν αυτοεξευτελισμό που καταισχύνει ιστορικά μια εποχή. Και εφ’ όσον άλλη αποτελεσματική διάθεση, έστω, πολιτικής προστασίας δεν διαφαίνεται εκτός της Γαλλικής, αναδύεται η αναγκαιότητα συναγερμού της Ελληνικής Διασποράς ανά τον κόσμο. Στον πλανήτη ζουν πέραν της Ελλάδας και της Κύπρου 11 εκατομμυρίων Ελλήνων, άλλα τόσα εκατομμύρια. Στην Αμερική, τη Βρετανία, την Αυστραλία, στην Ευρώπη, στην Αφρική, στην Ασία. Ανάμεσά τους πνευματικές προσωπικότητες ολκής, άλλοι επιστήμονες, πολιτικοί και κοινωνικοί παράγοντες και απλοί ψηφοφόροι μεγάλης σημασίας σε χώρες που εισέρχονται σε περιόδους εκλογών, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Αγγλία. Αυτούς τους ομογενείς χρειαζόμαστε. Οι Έλληνες της Διασποράς πήραν στα χέρια τους τις σημαίες της ελευθερίας σε παρελθόντα χρόνια. Συγκρότηταν τάγματα φιλελληνισμού που εντάχθηκαν στους μάχιμους λόχους των εθελοντών πολεμιστών. Αυτούς τους Έλληνες χρειάζεται και σήμερα το Γένος. Διότι ο Ελληνισμός διατρέχει τον έσχατο κίνδυνο από τον υπερεξοπλισμό της Τουρκίας. Της χώρας που διακηρύσσει το θανάσιμο πολεμικό μίσος της και μετατρέπεται σε εφιάλτη με την πάροδο των ωρών. Εμείς αγοράσαμε τους πυραύλους S300 και ο δωσίλογος Σημίτης τους εξόρισε από την Κύπρο, στην αχρηστεία της Κρήτης. Η Τουρκία εξασφάλισε το εξελιγμένο πυραυλικό σύστημα που καλύπτει από τη μια μέχρι την άλλη άκρη Ελλάδα και Κύπρο. Ελέγχει στον αέρα, τη στεριά και τη θάλασσα όλη την ύπαρξή μας. Τα αεροπλάνα, το ναυτικό, τον στρατό. Υπ αυτές τις συνθήκες και υπό το πρίσμα της ιστορικής λογικής η αδράνεια δεν μοιάζει να ταυτίζεται με υποχώρηση;

Comments are closed.