0

Η κακοδαιμονία άρχισε από την ώρα που ο λαός εσύρθη στην αντικατάσταση της συνειδησιακής σοφίας και της σωφροσύνης της παράδοσης, με την εγωιστική απαίτηση μιας παρανοϊκής παντογνωσίας. Με μια αυταπάτη. Τακτική κατάπνιξης της συλλογικής σκέψης και της επέλασης της ρητορικής έξαρσης του προσωπικού «αλαθήτου». Αυτή ήταν η μοιραία πρόσμειξη στην καταιγίδα της αυτοκαταστροφής. Και τα πρώτα δείγματα νέας έμπνευσης(!) που μετάλλαξε δραματικά την υπαρξιακή πραγματικότητα και ανέτρεψε την προοπτική της ζωής, χωρίς ανώτερα ιδεώδη. Στην μεταπρατική αλλαγή της συνείδησης. Ανέτρεψε την ιστορική τάξη με την άγονη προσφορά. Καταπόντισε τα φυσιολογικά κριτήρια του δικαίου. Άνοιξε παράθυρα λεηλασίας και εξέθρεψε αρπακτικές παρορμήσεις των λίγων σε βάρος των πολλών. Αντικατάστησε την αξίωση της ελευθερίας με την τερατογένεση της συνθηκολόγησης της Ζυρίχης την 11η Φεβρουαρίου 1959, όταν οι πρωθυπουργοί Αγγλίας, Τουρκίας, Ελλάδος, με τη συνηγορία του Αρχιεπισκόπου εξ αποστάσεως, συμφώνησαν προς επιβολή νομικού πολιτειακού εκτρώματος στο νησί, εν αγνοία του λαού. Τον οποίο αντιπροσώπευε πρόσωπο νομικά αδαές και ιστορικά επηρεασμένο από την θύραθεν παραμυθολογία του «Αγαθαγγέλου». Απότοκα της τερατώδους πλεκτάνης η εξίσωση των δημογραφικών μεγεθών, της μειοψηφίας με την πλειοψηφία, της μειονότητας με λαό και το τρισχειρότερο, η προώθηση τακτικής απόδοσης δικαιωμάτων, οφελών και προνομιακών πλεονεκτημάτων που ανέτρεπαν τη δημοκρατία. Κι αυτή η παραδοξότητα θεσμοποίησε την ανατροπή της δικαιοσύνης. Εδημιούργησε νέα ήθη. Νέους θεσμούς. Νέες απαιτήσεις και αναγνώριση και εφαρμογή αλόγιστων κατολισθήσεων, δια παραλόγων προσφορών στη μειονότητα, που συνιστούσαν παράδοξο καθεστώς επιδιώξεων και «επιτυχιών» που οδήγησαν στην σχιζοφρενική κομματική και κοινωνική ασυνεννοησία, αλλά και στην αδυναμία λογικής κανονικού κράτους. Ο Καραμανλής συμβούλευε: « Ό,τι σου ζητήσουν οι Τούρκοι να το δίνεις με ένα κουφέτο»!
Και με την σώφρονα προειδοποίηση του «ενός κακού μύρια έπονται», ακολούθησε ο χείμαρρος των συμφορών. Και η αίτηση γινόταν απαίτηση ως συνέπεια της αποθράσυνσης. Η μειονότητα έγινε λαός που απαιτούσε και η χαλιναγωγημένη πλειοψηφία πρόσφερε. Και καταντήσαμε να εκτρέφουμε τον παρία που παρήγαγε η παραδοξότητα, σαν «επίτευγμα» πολιτικής σοφίας! Η πλειοψηφία χειροκροτούσε τις απώλειές της, που εξελάμβανε κατά παραγγελία σαν επιτεύγματα ηγεμονικής ευφυίας! Ουδέποτε άλλοτε είχε τέτοια ανάποδη αναγνώριση και πανηγυρική αποδοχή η βλακεία. Ο Μπέρτολτ Μπρέχτ την χαρακτήρισε ακατανίκητη κι ο Καρλ Γιουνγκ αηδιαστική στην κοινοτοπία της. Ο ηγεμόνας έβγαζε από την τσέπη του πολίτη κι έδινε στον παρία και ο χαμένος αγαλλόταν!΄Ηταν η δικαιολογία του Αντιγόνου του Δίδοντος: «Το συμφέρον βρίσκεται πίσω», στην οπισθοχώρηση!
Οι αποδείξεις είναι κραυγαλέες. Οι ακατανόητες παραχωρήσεις δεν ήταν σημεία πολιτικής εξυπνάδας αλλά σκαρφίσματα υποταγής. Και οι συνέπειες οδυνηρές για τον δύσμοιρο κόσμο μας. Οι απαιτήσεις τις Τουρκίας είναι απόρροιες των ενδοτισμών της «ευφυούς νοημοσύνης» του ηγεμόνα! Βυθιζόμασταν και μας πατούσαν στο κεφάλι. Μοίραζε προνόμια η κυβέρνησή μας από το 1959, χωρίς να ενημερώσει κανένα και οι Τούρκοι ζητούσαν τα μισά πριν τα αρπάξουν όλα. Τώρα απαιτούν ισονομία χωρίς ακόμα να έχουν ίσο πληθυσμό. Ζητούν ίσο ποσοστό υδρογονανθράκων. Αλωνίζουν στην Κυπριακή ΑΟΖ. Κατέχουν ήδη τη μισή πατρίδα μας. Απαιτούν προεδρία. ΄Ολες αυτές τις παρορμήσεις ποιος τις εξέθρεψε; Στα χρόνια του Ντενκτάς η μειονότητα λιμοκτονούσε. Ήταν έτοιμη να εξεγερθεί. Και η Κυβέρνησή μας άνοιξε τα οδοφράγματα, έσπρωξε τους Έλληνες στην κατεχόμενη αγορά κι έσωσε το ψευδοκράτος από την κατρακύλα. Πήραν απάνω τους, ανέβηκαν οικονομικά και τώρα εκτρέφονται από την ελληνική πελατεία, που τους μετέτρεψε σε μαύρη αγορά που υπονομεύει την συνολική οικονομία. Είναι δημοσιευμένα τα εκατομμύρια που διοχετεύονται στην άλλη πλευρά. Και μπορεί να προβλεφθούν οι συνέπειες, αν διακοπεί αυτή η προσφορά του χρήματος. Αν καταλάβουν, κυβέρνηση και λαός, ότι συνιστά ολέθριο έγκλημα να τροφοδοτείς με τις σάρκες σου το αδηφάγο τρωκτικό που τελικά θα σε φάει. Είναι τραγική γελοιότητα να τερατοποιείς την παρόρμηση του σαρκοβόρου που σε καταβροχθίζει οργανωμένα και μάλιστα διαλαλώντας την αδηφάγο βουλιμία του. Από την αρχή της πολιτειακής απάτης, Οκτώβριο του 1959, είχαν ήδη δρομολογηθεί οι πλόες του «Ντενίς», που τυχαία συνελήφθη με τριμελές πλήρωμα του τουρκικού υπουργείου αμύνης, από το αγγλικό καταδρομικό «Μπούρμαρτον», να κουβαλά πόλεμο στην Κύπρο. Ένα εκατομμύριο σφαίρες, 500 στρατιωτικά τυφέκια, εκατοντάδες βόμβες και άλλα που πρόλαβε να καταποντίσει. Είναι δε βέβαιο ότι οι μεταφορές συνεχίστηκαν σε ακτές που περιήλθαν υπό τον έλεγχο της τρομοκρατίας. Συνέχιζαν οι Τούρκοι τις πολεμικές προπαρασκευές και οι κυβερνήσεις μας την παροιμιώδη αφέλεια ενίσχυσης των σχεδίων καταστροφής. Μας έσκαβαν τον τάφο και τους δίναμε φτυάρια. Εκτέλεσαν το πραξικόπημα του 1963, οργάνωσαν απόσχιση μετά από συμφωνία που εφάρμοσαν μονομερώς, (Καρπασίας), του Αυγούστου 1975, επεκράτησε η εκτροπή κι εμείς εξακολουθούσαμε να ενισχύουμε το πραξικόπημα, να συνομιλούμε με την παρανομία και να υποτασσόμεθα με άγονες προσφορές. Κι ακόμα τους βοηθήσαμε να επελαύνουν στο διεθνές φόρουμ! Επίλογος της κατολίσθησης που προδιαγράφει στην ολική συμφορά με ενόχους πολιτική και λαό !…

Comments are closed.