0

Εμείς οι Έλληνες συντηρούμε μια τραγικότητα από τους αρχαίους πατέρες, τους δραματικούς ποιητές, τον Αισχύλο, τον Σοφοκλή, τον Ευριπίδη. Λες και μας καλούπιασαν με τους χαρακτήρες που δραματοποιούσαν στα έργα τους. Μοναχικούς, απομονωμένους στα πάθη τους, σαν δέντρα ερήμων, ασυντρόφιαστους στη αέναη δυστυχία. Ουδέποτε νιώσαμε έμπρακτη συμμαχική υποστήριξη. Ασφάλεια. Σιγουριά. Πάντα προσφέραμε, ουδέποτε λαμβάναμε. Δείγμα και το σκηνικό της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Πόσοι ήταν έτοιμοι να σταθούν πλάϊ μας στο Κυπριακό, στο εθνικό, στο προσφυγικό, στους κινδύνους που μας απειλούν, στους πολέμους που μας φοβερίζουν; Κατάμονη η Κύπρος, επί αιώνες αντιμετωπίζει υπαρξιακό πρόβλημα. Επικρέμαται η αιμοσταγής χατζάρα πάνω από το κεφάλι μας, σαν Δαμόκλεια σπάθη. Η Τουρκία κατακρεουργεί την υπόστασή μας. Λεηλατεί τη ζωή μας. Υποδουλώνει τη γη μας. Έχει απλωμένο το μιαιφόνο χέρι στα υπάρχοντά μας. Ποιος μας συμπαρίσταται από τους «φίλους» μας; Διαλαλούμε τις συμμαχίες που έχουμε συνάψει. Ποιος αποδεικνύει ότι μας κρατά το χέρι στο σκοτάδι, όπου ενεδρεύουν τα ιοβόλα βέλη του κατακτητή; Ταυτιστήκαμε με τους Δυτικούς και στους πρόσφατους διαχωρισμούς, εναντιούμενοι στους Ανατολικούς. Ούτε με μια χειραψία συμπάθειας δεν μας καταξίωσε ο πλανητάρχης, ενώ κόμπαζε σαν ορνιθοκέφαλος μεσαιωνικός ιππότης, για τη φιλία του με τον εισβολέα, που μας φοβερίζει από το ένα μέχρι το άλλο πρωί και φωνάζει προσβλητικά ότι τον έχει γραμμένο τον Αμερικάνο! Και το «ξανθό Γένος» που περιμέναμε να κατέβει στα μέρη μας, ναι μεν έχει κατηφορίσει, αλλά από την άλλη μεριά! Οι Εγγλέζοι μας κρέμαζαν, μας φυλάκιζαν, μας βασάνιζαν, μας λήστευαν, αλλά ουδέποτε μας είδαν με καλό μάτι. Όπου σηκώσεις μια πέτρα σκανδάλου από κάτω βρίσκεις έναν Εγγλέζο. Αλλά τους ηγέτες μας, νηστεύοντες και μη, όπου τους έψαχνες τους έβρισκες στο Λονδίνο! Δεξιούς, Αριστερούς, Ζαρβόδεξιους. Μας εκμεταλλεύονταν κυβερνήτες επί δεκαετίες, μας πατούσαν στο λαιμό επί αιώνες, μας μαύρισαν με τις καταραμένες συνθήκες Ζυρίχης- Λονδίνου, μας πούλησαν στον Τούρκο εισβολέα και κατακτητή μα παραμένουμε κολλημένοι σαν άβουλα πρόβατα στη ματσούκα του βοσκού.
Δεν κοιτάμε τη σοφία της ιστορίας. Δεν προβληματιζόμαστε επί των γεγονότων. Παραμένουμε «δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι» κατά τον Βάρναλη, προσμένοντας ένα θαύμα που αλλαξοστράτησε. Αυτοί μας πούλησαν στους Φράγκους το 1192.Και στους Τούρκους το 1959. Αυτοί μας καρφώνουν στον ΟΗΕ, στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κι όμως παραμένουμε απαθείς. Κι οι Ελλαδίτες χειρότεροι από μας. Δεν μελετούν τους «φίλους». Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Αυστροουγγαρία ήταν οι προστάτιδες δυνάμεις του νεοπαγούς κράτους της Αλβανίας. Αυτοί επέβαλαν τη διακοίνωση αποχώρησης της Ελλάδας από τη Βόρεια Ήπειρο το 1914, αλλιώς θα χάναμε τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Αυτοί σκάρωσαν το επαίσχυντο πρωτόκολλο Φλωρεντίας το 1913 για υπαγωγή της Β. Ηπείρου στην Αλβανία. Άγγλοι, Αμερικάνοι, Ρώσοι χάλκευσαν τα δεσμά των Ελλήνων στις συνωμοσίες Πόστδαμ, Γιάλτας, Μάλτας, διαμελίζοντας τον κόσμο στις μπαρμπουτιέρες και στις ζαριές του 1944- 45. Οι Εγγλέζοι, οι Αμερικάνοι, οι Ρώσοι, οι Γιουγκοσλάβοι, οι Βούλγαροι, δεν βρίσκονταν πίσω από τον εμφύλιο (1946-49); Οι Ρώσοι δεν επιδίωκαν από τον 19ο αιώνα, τον αφελληνισμό των Ορθόδοξων Πατριαρχείων Μέσης Ανατολής, με το πρόγραμμα της «Ορθόδοξης Αυτοκρατορίας της Παλαιστίνιας Εταιρίας» και τώρα επιδιώκουν τη διάλυση του Οικουμενικού Πατριαρχείου; Άγγλοι, Γάλλοι, Ιταλοί, Αμερικάνοι, Ρώσοι, δεν εξόπλισαν τον Κεμάλ, προκαλώντας τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922; Οι «φίλοι» δεν υποδούλωσαν οικονομικά της Ελλάδα από το 1821 και σε προτεκτοράτο από το 1895; Οι Αγγλοαμερικάνοι δεν συνεργούσαν όταν οι Τούρκοι μάτωναν και σκλάβωναν την Κύπρο; Οι Ρώσοι δεν σώπαιναν βλέποντας το μέγα έγκλημα; Αυτοί όλοι μπολιάζουν την τουρκολαγνία τους με τα συμφέροντά τους.
Δεν τρέφουμε ψευδαισθήσεις. Οι παρανοϊκές αυταπάτες παρήλθαν ανεπιστρεπτί με τους τροφοδότες τους. Και ναι μεν δεν μπορούμε να σκιαμαχούμε αμλετικά με όσους μας συμπεριφέρονται πρόστυχα. Αλλά μπορούμε και οφείλουμε να συμπεριφερόμεθα με αξιοπρέπεια. Να διαλαλούμε και τα πάθη μας και τους εκμεταλλευτές της αδυναμίας μας. Να τους εκθέτουμε αδιάκοπα ενώπιον της διεθνούς Κοινής Γνώμης. Στα διεθνή δικαστήρια. Στα ξένα πανεπιστήμια με τις χιλιάδες φοιτητές μας που παραμένουν αναξιοποίητοι και έρμαια της εχθρικής προπαγάνδας. Πρόσεξα ότι σε μια από τις πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες στην Ουάσιγκτον, οι σελίδες που αναφέρονταν στην τουρκική εισβολή και στα κατοχικά αίσχη, είχαν αφαιρεθεί με ξυραφάκια από Τούρκους φοιτητές, επιστρατευμένους από την εχθρική επιβουλή. Και από δικής μας πλευράς δεν παρετηρείτο οποιοδήποτε ίχνος αντίστασης, αν και εκεί βρίσκονταν και Έλληνες Κύπριοι πρόσφυγες. Στις ξένες εφημερίδες οργίαζαν τα ψεύδη των Τούρκων, αλλά οι δικοί μας λούφαζαν στην ραστώνη των οικονομικών χορηγημάτων που σκορπά η γαλαντομία των κυβερνήσεων της πατρίδας μας, αναλώμασι φορολογουμένων! Στην ίδια μακαριότητα και οι Ελλαδίτες αδελφοί που ξεχνούν ότι τα δράματά μας σκηνοθετήθηκαν από ελληνόφωνους του «κλεινού άστεως».
Χρέος των πολιτικών του όλου ελληνικού κόσμου είναι να δουν, επί τέλους, τις πραγματικότητες, και να πάρουν αποφάσεις με αξιοπρέπεια και ευθύνη. Να παύσουν να είναι κορόϊδα και να δράσουν όπως υπαγορεύει η ηθική παράδοση και η εθνική τιμή. Η ανοχή πρέπει να δώσει τη μάχιμη θέση της στην ελληνική ηθική και πολιτική αντίσταση.

Comments are closed.