0

Επανέρχομαι στη σκέψη του Γερμανού φιλοσόφου Νίτσε ότι όλοι αναζητούν το δηλητήριο με το οποίο θα εξοντώσουν τους Έλληνες χωρίς να το βρίσκουν. Διότι αντιλαμβάνονται πως ότι ανακαλύπτουν το βρήκαν οι Έλληνες πριν από αιώνες. Και στην ιστορική διαπίστωση πως από την Επανάσταση του 1821 Άγγλοι, Γάλλοι, Ρώσοι, Γερμανοί, Ιταλοί, επιχειρούν να καθυποτάξουν πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά τους Έλληνες, με συνωμοσίες, εισβολές, πολέμους, αρπαγές, εδαφικούς ακρωτηριασμούς, για να μετατρέψουν την εθνική οντότητα σε επικράτεια και προτεκτοράτο. Τα γεγονότα αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Άγγλοι, Γάλλοι, Ρώσοι, παρενέβησαν στη ναυμαχία του Ναυαρίνου και περιστασιακά επεσυνέβη η εμπλοκή στη ναυμαχία που συνέτεινε στην καταστροφή του τουρκοαιγυπτιακού στόλου υπό τον Ιμπραήμ. Ναυλοχούσαν στο Ναυαρίνο 27 «συμμαχικά» πλοία έναντι 80. Κάποια στιγμή μια αιγυπτιακή λέμβος έπλεε δίπλα σε αγγλική φρεγάτα, ένας πυροβόλησε, από τη φρεγάτα άνοιξαν πυρ κι ακολούθησε του «Κουτρούλη ο γάμος». Μπήκαν όλοι στο χορό με συνέπεια την καταναυμάχηση του εισβολέα. Χωρίς να το επιδιώξουν. Άλλωστε την επομένη το Λονδίνο χαρακτήρισε απολογητικά τη ναυμαχία θλιβερό γεγονός! Απ’ εκείνη τη στιγμή οι ξένοι κήρυξαν απροκάλυπτα τον πόλεμο κατά των Ελλήνων. Γιατί ναι μεν επετεύχθη η ανεξαρτησία αλλά επιχειρήθηκε η μετατροπή του νέου κράτους σε εξαρτημένο επικυριαρχικό μόρφωμα.
Οι ξένοι προσπάθησαν να χαλιναγωγήσουν την Ελλάδα με δάνεια. 1824, 1827,1832, 1843, 1895, 1932. Εκδίδονταν τα δάνεια αλλά έφτανε στην Ελλάδα μειωμένο το ποσό λόγω μεσιτειών, προμηθειών, μισθών κλπ. Παράδειγμα οι μισθοί του Κόχραν, του Τζιώρτζ που αντικατέστησαν τον Μιαούλη και τον Καραϊσκάκη! Από 2 εκατομμύρια λίρες έφτασαν 190 χιλιάδες! Στην έξαρση του επαναστατικού αναβρασμού, οι ηγέτες του αγώνα αντικαταστάθηκαν από Άγγλους μισθοφόρους, πράγμα πρωτάκουστο στην παγκόσμια ιστορία! Ταυτόχρονα και με την αναζήτηση και ανεύρεση βασιλιά και αντιβασιλείας και την κάθοδο των Βαυαρών, επεκράτησαν κραιπάλη, κλεψιά και απάτες που περιέφεραν τον πληθυσμό σε δεινή θέση ανέχειας. Η περίοδος της «Ψωροκώσταινας». Τον 19ο και 20ο αιώνα και ενώ ο λαός προσπαθούσε να σταθεί στα πόδια του, οι ξένοι πραγματοποιούσαν εισβολές με διάφορες αφορμές προς εδραίωση των εξαρτήσεων (1854, 1897, 1912, 1915, 1916, 1917, 1922, 1940, 1944, 1946, 1974).
Από των πρώτων ημερών Άγγλοι και Γάλλοι επέλεξαν τους εντολοδόχους τους όπως τον Μαυροκορδάτο και τον Κωλέτη και τους πράκτορές τους στη Δικαιοσύνη. Διόρισαν εισαγγελέα τον Άγγλο Μάνσον, που «πέτυχε» την καταδίκη του Κολοκοτρώνη σε θάνατο για…προδοσία! Με δυο Μαυρομιχαλαίους δολοφόνησαν τον Καποδίστρια. Και αργότερα πρωθυπουργοί και υπουργοί ήταν όργανά τους. Υπεστήριξαν τους θερμόαιμους στον πόλεμο του 1897. Σε ένα μήνα η χώρα εξευτελίστηκε, πτώχευσε, την δέσμευσαν με δάνειο για αποζημιώσεις και την έδεσαν χειροπόδαρα με διεθνή επιτροπή διαχείρισης δανείου μέχρι το 1977! Ήλεγχαν, δηλαδή, την Ελλάδα, πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά. Την κυβερνούσαν όπως ήθελαν με όποιους ήθελαν!
Οι ξένοι ενέκριναν την αποστολή του Βενιζέλου στην Σμύρνη το 1919. Κι όταν σ’ ένα χρόνο οι πολιτικοί του βασιλιά κατάφεραν εκλογική νίκη, άλλαξαν γραμμή. Εγκατέλειψαν τους Έλληνες στον Σαγγάριο, ανέκοψαν την τροφοδοσία, εξόπλισαν τον Κεμάλ και Άγγλοι, Γάλλοι, Ρώσοι, Ιταλοί, Γερμανοί, προκάλεσαν τη Μικρασιατική Καταστροφή με τη σφαγή 750.000 και την προσφυγιά 1.500.000. Στους δυο παγκοσμίους πολέμους οι ξένοι έσυραν την Ελλάδα στο φοβερό αιματοκύλισμα. Άγγλοι και Αμερικάνοι έσπρωξαν στον εμφύλιο 1946-49, με 154.000 νεκρούς, μετά τους σκοτωμούς στις μάχες (400.000) και στην κατοχή 1.000.000. Από την άλλη η Τουρκία επέλεξε πανεπιστημιακούς στις βασικές θέσεις προώθησης των επιδιώξεών της, ενώ Κύπρος και Ελλάδα αγκιστρώθηκαν πεισματικά στους εξαρτημένους από την Αγγλία και την Αμερική πολιτικούς των Αθηνών και στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, που διευρυνόταν η θεοποίησή του από τον ενθουσιώντα λαό, στην έξαρση των θυσιών του απελευθερωτικού αγώνα. Και το εθνικό ζήτημα παγιδευόταν στις επιλογές της υπαγορευομένης αθηναϊκής πολιτικής και της ηγεμονικής νοοτροπίας της Λευκωσίας. Από τουρκικής πλευράς ήταν πανεπιστημιακοί όπως ο Νιχάτ Ερίμ που από το Νοέμβριο του 1956 υπηρεσιακά εξυπηρετούσε τα αναλλοίωτα σχέδια της Άγκυρας, με αμετακίνητο στόχο τη διχοτόμηση και από την άλλη πολιτικοί κοζαμπάσηδες και πολιτικά ανώριμοι που με δημαγωγίες αυταπάτης αλώνιζαν στο νησί, υποβάλλοντας ασυνείδητο υποτέλειας στην εξέλιξη του χρόνου. Ρύθμιζαν την πολιτική ανάλογα με την εκάστοτε γραμμή των Τούρκων και την εξάρτηση από το Λονδίνο και την Ουάσιγκτων. Εξ ου και ο αναλλοίωτος χάρτης Ερίμ που επεβλήθη το ’74, με τη θέληση του Κίσσινγκερ και τη συνέργεια του Ουίλσον! Στο ενδιάμεσο, το 1963, μεσολάβησε η αγγλικής εμπνεύσεως σκευωρία Κλάρκ με επιρροή στην ηγεμονία της Λευκωσίας. Και ναι μεν δεν τίθεται αυτή τη στιγμή θέμα συνειδησιακής συνενοχής, αλλά εγείρεται θέμα καλπάζουσας αυταπάτης και μαζοχιστικής ανωριμότητας.
Τα γεγονότα εδραιώνουν τις διαπιστώσεις. Η διαιωνιζόμενη κακοδαιμονία στην Ελλάδα και η ακατάπαυστη υποχωρητική σύγχυση στην Κύπρο, πηγάζουν από τις ενδογενείς υποταγές, τις ενορχηστρωμένες αδυναμίες και τις ολέθριες εξωτερικές επιρροές, με την αφανή προώθηση της καμαρίλας, που ασκεί καταλυτική επίδραση στη χάραξη των κρισίμων αποφάσεων.(Βλπ. αμερικανοβρετανικό- καναδικό σχέδιο). Ηχηρή διαπίστωση οι διατεταγμένες «αναδιπλώσεις» και οι παράλληλες εγκαταλείψεις των μαχομένων μονάδων κατά την εισβολή. Νεκροθάφτες μας ήταν και παραμένουν οι «φίλοι» μας. Και συνεργός η πολιτική που νεκρολογεί ο Παλαμάς από το 1922: «Κέρνα, ρούφα, ξεφάντωσε και ξέρνα».

Comments are closed.