0

Από το Βορειοανατολικότερο άκρο του Ελληνισμού που απέμεινε ελεύθερο το 1923 με τον συμβιβασμό των ηττημένων στη Λωζάνη, ακούεται αμυδρά το μήνυμα της εγκατάλειψης. Πως η Θράκη εγκαταλείπεται και κινδυνεύει να περιέλθει κάτω από τις τουρκικές επιρροές και τη διαφαινόμενη κατάληψη από την Τουρκία που καραδοκεί, αναμένοντας ευνοϊκές συνθήκες ή προβοκάτσια, για νέα αρπακτική ενέργεια, όπως έγινε και με την Κύπρο. Οι Τούρκοι εφαρμόζουν το κυπριακό μοντέλλο. Όπως έδρασαν από τη δεκαετία του πενήντα στη νοτιοανατολικότερη εσχατιά της Φυλής, το ίδιο προπαρασκευάζονται να διαπράξουν και στη Θράκη. Κατά την παράδοσή τους περιμένουν και προετοιμάζονται και όταν τους δοθεί η ευκαιρία επεμβαίνουν πολεμικά εναντίον του στόχου τους, αφού εν τω μεταξύ δραστηριοποιηθούν διπλωματικά, για να αιτιολογήσουν την ενέργειά τους, που είναι η επέκταση των γεωγραφικών τους ορίων. Συνήθως η δεκατετραετία είναι η χρονική περίοδος προετοιμασίας και αναμονής. Τον 15ο αιώνα ανάμεναν 14 χρόνια για ν’ αποτολμήσουν την καταλυτική επιδρομή εναντίον της βασιλεύουσας. Από το 1439 υπέβλεπαν την Πόλη και την πολιόρκησαν και την κατέλαβαν το 1453. Από το 1908, με την εκδήλωση της επανάστασης των Νεοτούρκων, άρχισαν να προπαρασκευάζονται και το 1922 κατάφεραν τη Μικρασιατική Καταστροφή. Από το 1959-60 έβαλαν στο μάτι την Κύπρο και το 1974 κήρυξαν τον πόλεμο και κατέλαβαν το μισό νησί. Ίσως να ισχυριστεί κάποιος ότι οι χρονικές περίοδοι οφείλονται σε σύμπτωση. Οι αριθμοί όμως είναι ακριβείς. Κάθε 14 χρόνια εφαρμόζουν τα σχέδιά τους. Σ΄αυτά τα χρόνια ενεργούν αθόρυβα και διπλωματικά. Δημιουργούν αφορμές. Αναπτύσσουν συμμαχίες. Ενισχύουν τις συνενοχές. Και προγραμματίζουν τις κινήσεις τους για τη διαδοχή της πολιτικής τους από την πολεμική τακτική και δράση.
Στην Κύπρο εγκαινίασαν την επιδρομή από το 1960 και μπήκαν στην πράξη το 1974. Αλλά στο μεταξύ προετοίμασαν τη διεθνή κοινή γνώμη για την κίνηση της πολεμικής μηχανής εναντίον της Κύπρου. Εξασφάλισαν τις συμμαχίες τους. Χάλκευσαν τις αιτιολογίες τους. Ανέμεναν την ευκαρία. Και «το ελληνικόν ηρεμούσε» κατά τον χρονικογράφο. Οι Τούρκοι οργίαζαν κι οι Έλληνες περί άλλα ετύρβαζαν. Και βρήκαν την ευκαιρία που ήξεραν πως θα τους την δώσουν στο πιάτο οι αιώνιοι Ρωμιοί με τις ενδοελληνικές έριδες και το διχασμό.
Όπως έγραφα το 1976 στα πρωτοσέλιδα του «Φιλελευθέρου» σε σειρά άρθρων «Έλληνες και Τούρκοι 10 αιώνες γειτονίας» και άλλα πολλά στη Λευκωσία, την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, οι σεναριογράφοι του πολέμου κατάστρωσαν τα προγράμματά τους με προβοκάτσιες, απάτες, προπαγάνδες, σαν προοίμια των δυο καταδρομών, του Ιουλίου και του Αυγούστου του 1974. Ενέσπειραν το μίσος. Τις αμφιβολίες. Την διεθνή καταδίκη του θύματός τους. Ενέδρευαν για την ώρα των αδυναμιών των Ελλήνων. Και όταν ο διχασμός σμπαράλιασε την Κύπρο και στην Ελλάδα η χούντα προκαλούσε την αντίδραση των δημοκρατικών χωρών, οι Τούρκοι επέδραμαν. Και ήδη είχαν εξασφαλίσει τη συμφωνία υποστήριξης με την Αγγλία. Οι Άγγλοι συμμαχούσαν με την Τουρκία. Ο αγγλικός στόλος είχε αναπτυχθεί στη θάλασσα της Κιλικίας λίγες μέρες πριν την εισβολή. Η χούντα δεν είχε διαθέσεις αντιπαράταξης. Άλλωστε είχε δώσει την αφορμή με το πραξικόπημα. Ταυτόχρονα το Λονδίνο είχε εκπονήσει το σχέδιο για την Θράκη ως αντίβαρο. Έγγραφο FO371/117 661,RG.108/1333 (ΕΣΤΙΑ 19.9.2000 Κ.Πρεβελάκη «Τα Σεπτεμβριανά», Ι.Θ.Μάζη 19.6.2010. Άρχισαν, δηλαδή, τροχοδρόμηση του σχεδίου Θράκης. Παράλληλα ενεργοποίησαν την Ισλαμική διάσκεψη ( ψηφίσματα 3/34-mm, 34ης συνεδρίας των ΥΠΕΞ και απόφαση αρ. 3/37 του Τατζικιστάν, 18-20 Μαϊου 2010, και κατάστρωσαν αντιπερισπασμό συνδυασμένης αναταραχής στη Θεσπρωτία και στη Θράκη.
Στα ίδια πλαίσια οργάνωσαν χρηματοδοτήσεις για αγορά από τους Τούρκους της Κομοτηνής και της μείζονος περιοχής των περιουσιών των Ελλήνων που στην ατμόσφαιρα της αδιαφορίας των κυβερνήσεων των Αθηνών και της έλλειψης κινήτρων για παραμονή στη Θράκη, πουλούσαν κι έφευγαν, ενώ η τουρκική κοινότητα δράκιαζε. Ίδρυσαν και την τουρκική τράπεζα που έδινε αφείδωλα χρήματα, έστειλαν και τον Ριζά Βουρουσκάν «διευθυντή» και άλλους αξιωματικούς σαν υπαλλήλους και έβαλαν μπρος το Κυπριακό μοντέλο. Υπενθυμίζεται ότι Ριζά Βουρουσκάν ήταν ο διορισμένος «διευθυντής» της τράπεζας που ίδρυσαν στην κατεχόμενη συνοικία της Λευκωσίας και τοπικός αρχηγός της ΤΜΤ που διηύθυνε ο στρατηγός Καράμπελεν από την Άγκυρα, ενώ στρατιωτικοί κατάφθαναν στην Κύπρο για επάνδρωση της τρομοκρατίας.
Το 2005, Μάρτιο, έκανα διάλεξη προσκεκλημένος στη Δράμα, ενώπιον του διοικητού του Β΄Σώματος Στρατού στρατηγού Θεοφυλάκτου Ρουσάκη και άλλων στρατηγών και αξιωματικών και επεσήμανα τις διαπιστώσεις για τα εγκυμονούμενα. Προειδοποίησα για τους επερχομένους κινδύνους και στη Ξάνθη. Εξέθεσα τα εν Κύπρω συμβάντα και τις τουρκικές μεθοδεύσεις. Το 1976 έστειλα την προαναφερομένη μελέτη στον Κωνσταντίνο Καραμανλή μέσω Γεωργίου Αθανασιάδη. Επέδωσα τα κείμενα στον Σπύρο Κυπριανού και στον Γλαύκο Κληρίδη και αποσπάσματα δημοσιεύτηκαν στον «Φιλελεύθερο» και στην Ελλάδα στη «Βραδυνή» Αθηνών και στη «Μακεδονία» Θεσσαλονίκης. Και στην Θεσσαλονίκη, στο κέντρο Βελλίδη, ενώπιον χιλιάδος ακροατών μίλησα για τα επερχόμενα. Το ίδιο και στα Ιωάννινα στο Δημοτικό Θέατρο, στα Γιαννιτσά, στην Πάτρα και στο Θέατρο του Πολεμικού Μουσείου Αθηνών ενώπιον χιλίων Ελλήνων, δυο φορές. Αν λαμβάνονται μέτρα αντιστάσεως δεν γνωρίζω. Αλλά φαίνεται πως η ολιγωρία των κυβερνήσεων είναι σήμα κατατεθέν. Εκείνο που διαπιστώεται είναι η Θράκη που χάνεται.

Του Γιάννη Σπανού Φ.13.8.’17

Comments are closed.