0

Είμαστε θύματα «Υβριδικού Πολέμου» επί 60 και πλέον χρόνια. Και η μισή πατρίδα μας χάνεται από τέτοιο πόλεμο χωρίς να το αντιλαμβάνεται. Οι Τούρκοι κήρυξαν τον Υβριδικό Πόλεμο και τον διεξαγάγουν χωρίς διακοπές εναντίον μας κι εμείς, εν τη αβυσσαλέα αφελεία μας, είχαμε την ψευδαίσθηση ότι θα τους αντιμετωπίζαμε με το αμφισβητούμενης ευρύτητας μυαλό μας και τη… διπλωματική δεινότητα (!) που αντλούσαμε από την ασυγκράτητη αυταπάτη, ότι μια αόρατη δύναμη μας προίκισε με παντοδυναμίες ταχυδακτυλουργών και μαγικά όπλα που θα διέλυαν τον εχθρό. Και τις ψευδαισθήσεις μας ενίσχυαν σε τερατώδεις φαντασιώσεις, ο πάταγος των μαζικών χειροκροτημάτων και της  απάτης των καλπών. Όταν αστυνομικοί πετούσαν σε χαράδρες τις κάλπες και τις αντάλλαζαν με τις ψήφους που χάλκευαν τη λαϊκή θέληση. Φαινόμενα παραπολιτικά σε περίοδο τεταρτοκοσμικών παραπλανήσεων, που εκ των πραγμάτων απετέλεσαν την θλιβερή ουρά του θαύματος του ηρωισμού του τετραετούς απελευθερωτικού αγώνα, του οποίου την ουσία μετάλλαξε η φιλοδοξία της νηπιώδους πολιτικής σκέψης και η αχαλίνωτη ατομική ροπή, που ενίσχυε η υστεροβουλία της κατευθυνόμενης μάζας. Ποιοι όμως υπήρξαν οι πόλοι του Υβριδικού Πολέμου; Οι παράγοντες; Τα δεδομένα;

Οι Τούρκοι και οι συνεργοί τους στα εναντίον μας ιστορικά εγκλήματα, μας μελετούσαν λεπτομερώς. Και κατάλαβαν πως η ηγεμονία διέλυε το ηθικό μεγαλείο του απελευθερωτικού αγώνα που ύψωνε σε πρότυπα θαυμασμού όσους  με αυτοθυσίες φούντωναν με τις σάρκες τους τις φλόγες της ανιδιοτελούς αυτοθυσίας που υπαγόρευε η ελευθερία για να λιώσει τα δουλικά δεσμά. Εφεύραν τα δείγματα που πρόβαλλαν σαν πρότυπα επιτυχίας. Τα σαλιγκάρια που έβγαιναν από τα καβούκια τους και γλείφοντας και έρποντας αναρριχόνταν στις βαθμίδες του ψευτοπολιτικού τυχοδιωκτισμού. Και υπεδείκνυαν πως για την επιτυχία τους χρειάζονταν σάλιο, κολακεία, χειροκροτήματα, υποκλίσεις, δουλοπρέπειες,  ευτέλειες, ασυνειδησίες,αδιαντροπιές. Οι εχθροί επεσήμαιναν ότι οι τύποι της υποτέλειας μεθούσαν από το πιοτό της εξουσιομανίας που άνοιγε αυλαίες κραιπάλης, η δε ηγεμονία ξεχνούσε στην παραζάλη της τις υποχρεώσεις του αρματηλάτη στα πεδία της ευθύνης. Αμόλυσαν τα όργανά τους να αλώσουν το δημόσιο βίο και να μετατρέψουν τους νέους δουλοπαροίκους σε καλλιεργητές της κάνναβης των αγάδων που βρικολάκιασαν από τα σκοτάδια του παρελθόντος. Και… εγένετο χάος απερισκεψίας, τύφλωσης, κερδοσκοπίας. Ήταν οι καιροί που σκέφτηκαν να κάψουν τον λαό  σε απέραντα καμίνια. Μίσθωσαν πράκτορες, δυο Γάλλους του υποκόσμου, να ανατινάξουν τις δεξαμενές  πετρελαιοειδών της Λάρνακας. Θα αφάνιζαν ολόκληρη την πόλη… Κι αν δεν έβαζε ο Θεός το χέρι του, στην πατρίδα μας θα εγκαινιαζόταν ο κύκλος της κόλασης από τότε. Και ταυτόχρονα άρχισαν με εμπρησμούς να κατακαίουν τα δάση, να διαλύουν με δολιοφθορές τις εστίες ευημερίας, να μας  αποχαυνώνουν πολιτικά, να μας γελοιοποιούν διπλωματικά. Και αργά και μεθοδικά προλείαιναν την κατάρρευση (βλπ.  «Λαϊκή», καταθέσεις, ανεργία, Συνεργατική κ.ο.κ )

Όλα αυτά ήταν τα μέσα ενός  υβριδικού πολέμου. Καταχθόνια προωθούσαν  την άλωση του ανθρώπου  με  τη διαφθορά,  την παράλυση των ηθικών θεσμών, την σάρωση των ιδεολογικών βάθρων, την αποδυνάμωση της πίστης του κόσμου, τη χαλάρωση των αντιστάσεων, την ηθική αποδυνάμωση προσωπικοτήτων. Και τους σχηματισμούς κοινωνικών και πολιτικών αναστατώσεων με εμφύλιες διαμάχες. Δεν ήταν προκλήσεις που ξεφύτρωσαν από μόνες τους όλες οι ανατρεπτικές αναταράξεις, οι προβοκάτσιες, οι συνωμοσίες. Οι συγκρούσεις, οι εχθρικές αντιπαρατάξεις, οι αιματοχυσίες, όλα ήταν προσχεδιασμένα με σατανική υποβολή για την ώρα της τελικής κρίσης. Της εισβολής και της δεύτερης τουρκοκρατίας. Ούτε τυχαίες ήταν οι πολιτικές δολοφονίες, οι  διωγμοί,  οι πραξικοπηματικές εκτροπές. Ακόμα και οι ηγεμονικές αυταπάτες  ήταν υποβολιμιαίες. Πράκτορες, σύμβουλοι, διπλωμάτες, υπήρξαν ιππότες ακόμα και των ψευδαισθήσεων που θα συνέτειναν στην εφαρμογή  των σκευωριών. Αποσκοπούσαν στην παραπλάνηση, στη σύγχιση, στην εξαπάτηση. Ποιος αμφισβητεί τον αποκλεισμό των συνεπειών από την προώθηση των «13 σημείων»; Ο στρατηγός Κωνσταντίνος Κόρκας (6 χρυσά αριστεία επ’ ανδραγαθία), απεσταλμένος του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ Πιπιλή, προειδοποιεί: «Μακαριώτατε είναι παγίδα» και ο Μακάριος απαντά : Συνεννοούμαι με τον Ύπατο Αρμοστή της Βρετανίας»! Οκτώβριος 1963, βλπ:«40 καυτά χρόνια». Το 1967 ο Μακάριος γνώριζε την άφιξη των 3 αξιωματικών από την Αθήνα και τον σκοπό τους, για συγκρούσεις στην Κοφίνου με επιδίωξη την εκδίωξη της Μεραρχίας. Και όμως δεν απέτρεψε τις αφορμές και την εκδίωξη… Το 1974 οι νουνεχείς ανέμενεναν το πραξικόπημα. Μόνον ο Μακάριος διαφωνούσε, διότι «πίστωνε τη Χούντα με λογική»! Ούτε περίμενε εισβολή! Ήταν συμπέρασμα ορθής εγκεφαλικής λειτουργίας ή θείας φώτισης, όταν και οι αφελέστεροι των πολιτών έβλεπαν την επερχόμενη καταιγίδα της προδοσίας και του πολέμου; Οι δολοφονίες των αγωνιστών Νεοκλή Παναγιώτου και Ευριπίδη Νούρου την 16η Αυγούστου 1961 καί των δημοσιογράφων Αχμέτ Γκιουρκάν και Αϊχάν Χικμέτ την 23η Απριλίου 1962, του Κουτλού Ανταλί την 6η Ιουλίου 1996, δεν αποτελούσαν άσχετες συμπτώσεις γεγονότων. Το θέμα ηγέρθη από αρχισυντάκτη στη διάσκεψη Τύπου στο προεδρικό και την επομένη είδε το κεφάλι του σε κύκλο που χάραξε «πραιτωριανός»(εφημερίδα «Αγών», στον  σταθμό βενζίνης Ρωσίδη, Λευκωσίας).

Ο «Υβριδικός Πόλεμος» είναι  αλήθεια οδύνης στην πατρίδα μας. Ο τετραπέρατος Ντενκτάς το ήξερε και δρούσε ανάλογα με την ΜΙΤ. Μόνον οι δικοί μας κοιμόντουσαν τον μακάριο ύπνο. Και καταλήφθηκαν μωρές παρθένες της ευαγγελικής περικοπής…

Comments are closed.