0

Από την ώρα που οι Έλληνες έπαυσαν να είναι ιδεώδεις, όπως τους περιέγραψε ο Αισχύλος στην τραγωδία «Πέρσαι», «δεν είναι δούλοι ανθρώπων ούτε υπήκοοι κανενός»,(Ηρ.26), κατάντησαν προκλητικά ευάλωτοι, με αποτέλεσμα να αρχίσει η εκμετάλλευσή τους ακόμα και από τους υποτιθέμενους φίλους και συμμάχους. Οι αποδείξεις ουρλιάζουν από το 1821 και επεκτείνονται χρονικά στον αιώνα των συνωμοσιών, όχι μόνο με ίντριγκες και γενικά με πολιτικές ραδιουργίες και προδοσίες, αλλά και με πολεμικές επιχειρήσεις. Αποκλεισμούς, εισβολές, επεμβάσεις, δικτατορίες, πραξικοπήματα, προδοσίες. Στα προηγούμενα σημείωσα 15 εκκωφαντικά γεγονότα. (1821,1854,1897, 1912,1914,1915,’16,’17, 1922,1940-44,1974 από τους «φίλους», δυτικών προελεύσεων). Ο Διονύσιος Σολωμός διείδε την εμπλοκή των ξένων στην Επανάσταση και την καυτηρίασε στους «Ελεύθερους Πολιορκημένους», «Αραπιάς άτι. Γάλλου νους. Σπαθί Τουρκιάς, μολύβι/ πέλαγο  μέγα  βράζ’ ο εχθρός προς το φτωχό καλύβι). Κι ο Αχιλλέας Παράσχος: «έως πότε η ξένη ακρίδα/ θα σκοτώνει την Πατρίδα»; Και ο ίδιος: «Ο Φράγκος σε ηπάτησεν/ σε μάρανεν  η Δύσις».

Σήμερα η αναφορά στις επεμβάσεις ανατολικών Σοβιετικών χωρών: Ρωσίας, Γιουγκοσλαβίας, Βουλγαρίας, Αλβανίας, με θεωρητική κάλυψη από τα έργα κυρίως του Λένιν : «Εκλεκτά Έργα» τ.2, σελ 102, και «Στοιχειώδη Έργα»τ.1,σελ 157). Και τα γεγονότα:

  1. Σ την 3η Κομμουνιστική Διεθνή (1923) και την 7η ΚΟΜΙΤΕΡΝ (Ιουλίου -Αυγούστου Μόσχας, 1935) απεφασίσθη η επιδίωξη αυτονομίας- αυτοδιάθεσης Μακεδονίας- Θράκης Δύο ανεξάρτητα κράτη, ή Βαλκανική Ομοσπονδία.
  2. Ο ηγέτης του Κ.Κ.Ε Νίκος Ζαχαριάδης ετάχθη υπέρ αυτονόμησης της Μακεδονίας και την ίδια θέση επανέλαβε την 1η Μαϊου 1941, τον Νοέμβριο του ιδίου έτους και το 1949.
  3. Ο Γιουγκοσλάβος ηγέτης Γ.Τίτο το 1943, σε συνεργασία με τον ηγέτη της Βουλγαρίας Τζ. Δημητρώφ, ίδρυσαν το ΣΝΟΦ «Σλαβομακεντόσκυ Ναρότνε Οσβομπότιτεφ Φροντ» και την «ΟΧΡΑΝΑ», με σκοπό την αυτονομία της Μακεδονίας. ( Σλαβομακεδονικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο).
  4. Ο Τίτο (1943) διόρισε τον Σβετοζάρ Βουκάνοβιτς Τέμπο, στρατηγό της «Μακεδονικής Ταξιαρχίας» του «Κοινού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού» υπό την διοίκηση του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ και τον Λάζαρο Κουλισέφσκι πρόεδρο.
  5. 20 Σεπτεμβρίου 1944 οι Φιλίπποβιτς, Γιούνωφ, Αυγερινός, Στασινόπουλος, Ευστάθιος Μπόγλης, Ηλίας Δημάκης, υπέγραψαν το Σύμφωνο Μελισσοχωρίου,  για ανεξαρτησία Μακεδονίας- Θράκης. Δεύτερο Σύμφωνο, Πετριτσίου,  διαψεύδει ότι υπέγραψε ο Ιωαννίδης, στελεχος του ΚΚΕ, με τον Δασκάλωφ (12.7. ’43).
  6. Ο Τίτο διοργάνωσε το συλλαλητήριο Σκοπίων «Βάρντασκα» 11.10. 1945 και διακήρυξε ότι «δεν θα ησύχαζε αν δεν ελευθέρωνε τους αδελφούς Μακεδόνες» από την Ελλάδα.
  7. Ο Δημητρώφ δακήρυξε στη Βουλγαρική Βουλή, 28 Οκτωβρίου 1946, στη Σόφια,την απόφαση επέμβασης στη Μακεδονία. Την επομένη δημοσίευσε την διακήρυξη η εφημερίδα «Ρομποτνιστέσκο Ντέλλο» Σόφιας.
  8. Υπό την κάλυψη των εισβολέων Γερμανών οι Βούλγαροι που τους ακολουθούσαν διέπραξαν αποτρόπαια μαζικά εγκλήματα στη Μακεδονία (1914- 1941).
  9. Επί της πολιτικής υπήρξε διάσπαση. Η 11η ολομέλεια του ΚΚΕ κατέγραψε τα κομματικά λάθη επί του Μακεδονικού. Έμμεση επίρριψη ευθυνών στον  Ζαχαριάδη που διέταξε επίθεση στο Λιτόχωρο του Ολύμπου, παραμονές εμφυλίου,(Μάρτιος 1946). Εγκαλείται ότι προκάλεσε την αφορμή του αδελφοκτόνου σπαραγμού.(Ο Ζαχαριάδης, χρησιμοποιούσε το «πολιτικό ψεύδος» σαν όπλο κατά των αντιπάλων του, χαρακτηρίζοντάς τους «χαφιέδες» ( Σιάντο, Βελουχιώτη, Καραγιώργη, Πλουμπίδη, Βαφειάδη (Τ. Βουρνάς, τ.2, σελ 466,575…).Μετά τον Γράμμο (1949), διέφυγε προς Γιουγκοσλαβία,Τιφλίδα, κατηγορήθηκε στην Διεθνή, διεγράφη από το Κομμουνιστικό Κόμμα ( Ρουμανία 1957), εξορίστηκε στο Σουργκούτ της Σιβηρίας και αυτοκτόνησε στο καλύβι, όπου διέμενε μόνος σαν Νικολάϊ Νικολάγιεβιτς  Νικολάγιεφ . Βρέθηκε απαγχονισμένος (1.8.1973). (Φρέντυ Γερμανού: «Το Αντικείμενο»).

10.  5 Μαϊου 1945 με υπόμνημά τους στον Αντιβασιλέα Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό, τα ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ Σιάντος (πέθανε από καδιά 1947), Ζεύγος (δολοφονήθηκε,

Θεσσαλονίκη 22,3,’46), Σβώλος, Πορφυρογένης, Μάντακας, Ασκούτσης, υπεστήριξαν ειρηνικές διευθετήσεις των διαφορών που ανέκυπταν. Την ίδια θέση πρόβαλε και ο «Ριζοσπάστης», δημοσιογραφικό όργανο του ΚΚΕ (5.4.’45).

Το 1945 υπεγράφη η Συμφωνία της Βάρκιζας και η διάσπαση προσέλαβε φοβερές διαστάσεις, με προέκταση τον θάνατο (αυτοκτονία ή δολοφονία;) του αρχικαπετάνιου του ΕΛΑΣ Άρη Βελουχιώτη στο Φαράγγι του Φάγγου- Μεσούντα Άρτας (12 Ιουνίου 1945).Είχε προηγηθεί η δολοφονία του Δ. Ψαρρού, αρχηγού της ΕΚΚΑ, (17 Απριλίου 1944), από τον Θ. Ζούλα, συνοδό του Σιάντου: «Τον Ψαρρό τον σκότωσα εγώ όταν τον έπιασα αιχμάλωτο» (Γρ.Φαράκος « ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΥΠΙΑ» -ΙΣΤΟΡΙΚΑ).

Αποτελέσματα εμφυλίου 154.000 νεκροί, άγνωστος αριθμός προσφυγιάς στις Ανατολικές χώρες, απερίγραπτη εθνική και κοινωνική δυστυχία.

Έτσι προέκυψε το Μακεδονικό. 25 χρόνια συνδιαλέγονται χωρίς αποδεκτό αποτέλεσμα. Οι ευθύνες βαρύνουν και τους Δυτικούς και τους Ανατολικούς, αλλά και τους ίδιους τους Έλληνες που…διαψεύδουν τον φιλόσοφο  Φρ.Νίτσε,  που απεφάνθη (1872) στη«Γέννηση της Τραγωδίας»,πως όλοι αναζητούν αναποτελεσματικά το δηλητήριο που θα εξοντώσει τους Έλληνες επειδή τους μισούν, αφού ό,τι ανακαλύψουν  το βρήκαν οι Έλληνες προ αιώνων.  Φαίνεται πως διέφυγε από την προσοχή του φιλοσόφου ότι και το δηλητήριο το βρήκαν οι… Έλληνες.  Διχάζονται κι αλληλοτρώγονται. Το τραγουδά ο  Όμηρος. Ο Πλάτων αποδίδει την αιτία  στο πνεύμα της απόλυτης ελευθερίας που διέπει τον Έλληνα (Θεοδωρακόπουλος).Την αιτία στιχουργεί ο Σολωμός : «ΥΜΝΟΣ»  144 και 145: «Η διχόνοια που βαστάει/ένα σκήπτρο η δολερή/καθενός χομογελάει,/πάρ, το λέγοντας και συ/ Κειό το σκήπτρο, που σας δείχνει/ έχει αλήθεια ωραία θωριά./ Μην το πιάστε, γιατί  ρίχνει/ εισέ δάκρυα θλιβερά.

Comments are closed.