0

Επί ένα αιώνα επικρέμαται σαν  Δαμόκλειος Σπάθη η απειλή των ξένων πάνω από τα κεφάλια των Ελλήνων. Από τα βάθη των αμέτρητων εμπειριών φωνάζει ο κίνδυνος της αρπαγής της Μακεδονίας. Και αντί να προετοιμαστεί η προστασία και να εξοστρακιστεί η καταστροφή  που καραδοκεί, η αδυναμία προκαλεί και γελοιοποιεί. Και οι «αεί παίδες» διαπληκτίζονται και αλληλοϋποβλέπονται. Αλληλοκατηγορούνται και σηκώνουν τις γροθιές να κτυπήσουν την προδοσία. Διχασμένοι σε δεξιούς και αριστερούς, ανασύρουν από τα θηκάρια τα παλιά σπαθιά των αδελφοκτονιών, απειλώντας θεούς και δαίμονες, για το μακεδονικό, το θρακικό, όπως έκαναν για το κυπριακό, το ηπειρωτικό, το αιγαιακό. Και τελικά συμβιβάζονται, ενώ ένα- ένα τα εθνικά εδάφη εγκαταλείπονται στις «παροτρύνσεις» τώρα των Αμερικανών «συμμάχων», και στις απαιτήσεις των Σλάβων «φίλων», με παράκαμψη της οργής των 154.000 νεκρών των απέραντων νεκροταφείων του μεταπολεμικού εμφύλιου σπαραγμού. Και ενώ συγκροτούν συλλαλητήρια αντιλάλων για αξιοπρέπεια και εθνική αντίσταση, βραχνιασμένοι από τις φωνές των διαμαρτυριών,  αλλάζουν βιολί στη συμφωνία των Πρεσπών. Το ίδιο δεν έγινε στη συμφωνία Ζυρίχης- Λονδίνου το ’59 Καραμανλή, Αβέρωφ, Μακαρίου; Στον συμβιβασμό των Ιμίων του Σημίτη; Πάντα με τη βούληση των συμμάχων Αμερικάνων! Υπαγόρευαν οι ξένοι και εφάρμοζαν οι πολιτικοί. Σημειώνω το επαίσχυντο σύμφωνο του 1913 για την Ήπειρο, με προστάτιδες της Αλβανίας: Αγγλία,Γαλλία, Γερμανία, Ρωσία, Αυστρία. Υπογραμμίζω την περιπέτεια της Κέρκυρας το 1914. Την απειλή «ή την  Ήπειρο ή τα Νησιά του Αιγαίου». Την ενοχή του 1918 για την ικανοποίηση της εχθρικής Τουρκίας στον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο, παραγράφοντας την εξευτελιστική ήττα Καλλιπόλεως από τους Τούρκους, την προδοσία του 1922  και πάλιν την επιβράβευση της ιδίας στις διευθετήσεις μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο. Να υπενθυμίσω το ’74; Την εισβολή και την σαρανταπεντάχρονη κατοχή της προδομένης Κύπρου; Την ατιμωρησία των ενόχων;

Συλλαλητήρια  διαμαρτυρίας για την προώθηση των Σκοπιανών αλλά σιωπή για την υποχθόνια ραδιουργία του γέρου Μπους, που ενώ εξέπνεε η εξουσία του έστειλε τον Ίγκλμπέργκερ να πείσει τους Ευρωπαίους να υποστηρίξουν τα Σκόπια σε βάρος της Ελλάδος καθ’ ην ώραν ο διάδοχός του, ο Μπιλ Κλίντον, υπεστήριζε τα ελληνικά δίκαια, μετά την κινητοποίηση Δουκάκη, Σπύρου και των Ελλήνων των ΗΠΑ. Ο εκλιπών Μητσοτάκης άλλαξε, κατά ηχηρή αντίφαση πολιτική, αφήνοντας εκτεθειμένο τον Υπουργό Εξωτερικών Αντώνη Σαμαρά και υποχρεώνοντας τον  Lee Hamilton να φωνάξει καταγανακτισμένος: «Μας αφήσατε σύξυλους. Συμβιβαστήκατε αστραπιαία  και δεν μας αφήσατε να σας βοηθήσουμε»(Μ.Ιγνατίου, «ΠρωΙνή» Ν.Υ.). Κι ο Χάμιλτον ήταν πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών της Γερουσίας! (Μαρτυρίες Σαμαρά στο MEGA 16.11.2004 και  Γερουσιαστή Κρις Σπύρου στην «Ελληνοαμερικανική Ένωση», οδός Μασσαλίας 22, στην Αθήνα, 15. 12. 2004).

Ο Μητσοτάκης έστειλε τον αντικαταστάτη του Σαμαρά Μιχάλη Παπακωνσταντίνου να υπογράψει ως ΥΠΕΞ τη συμφωνία  για τα Σκόπια (FΥROM) 6.4.’93. Αλλά έβαλε τους οπαδούς του να φωνάζουν «αλήτη- προδότη Σαμαρά», όταν ο Σαμαράς, παραιτούμενος από το Υπουργείο, κατά τρόπο πρωτοφανή στην Ελλάδα, έριξε την Κυβέρνηση Μητσοτάκη. Και στον Μητσοτάκη ανήκει η προ  θανάτου του δήλωση : «γιατί διαμαρτύρεστε για τον όρο Μακεδονία; Εμείς δεν αποκαλούσαμε Σλαβομακεδόνες τους Σκοπιανούς»;

Το πρόβλημα με τα Σκόπια μοιάζει με πολυπλόκαμο χταπόδι. Παγίδες που απλώθηκαν αρπακτικές και από τις Δυτικές χώρες και από τις Ανατολικές. Και για μεν τις δεύτερες θα γίνει αναφορά σε νέο άρθρο. Για τις πρώτες όμως, που υπάγονται στο ΝΑΤΟ, επανέρχομαι στο απόρρητο σχέδιο «ΦΑΙΔΩΡΑ» (Γεώργιος Γκιόλβας) που αναθεματίζεται, παρά τις υπογραφές και τους κωδικούς ύπαρξης και αποστολής. Διότι ναι μεν το αμφισβήτησαν οι Δυτικοί. Αλλά δεν το διέψευσαν όταν διέρρευσε. Τα σχετικά μου διεβίβασε ο Θεόκλητος Ρουσάκης,  Καταδρομέας στρατηγός ε.α., τ. Διοικητής του Β΄Σώματος Στρατού (Βέροια). Συνάγεται ότι επρόκειτο περί συνωμοτικής σκευωρίας που προέβλεπε μακεδονικό κράτος με πυρήνα τα Σκόπια, καντόνια νησιών Νοτίου Αιγαίου, συνένωση Ανατολικής και Δυτικής Θράκης, συνεκμετάλλευση πετρελαίων, εξαγορά πολιτικών και δημοσιογράφων. Στο σχέδιο συμπεριλαμβανόταν και η Κύπρος με αδύνατη συνομοσπονδία.Προς επίρρωση του γεγονότος κοινοποιούνται τα ακόλουθα επί των οποίων ετηρήθη σιγή:

Η σκευωρία εξεκολάφθη επί εποχής Γ.Γ. ΝΑΤΟ Γιόζεφ Λουντς και επιβεβαιώνεται με το έγγραφό του προς τον Υπουργό Αμύνης των ΗΠΑ Γκάσπαρ Ουάϊνμπέργκερ  με τίτλο «Τελική χάραξη συνόρων Βαλκανικής». Έγγραφο με αρ. Πρωτοκόλλου: NA/SG-SELDEF/WASH  D.C/ 264/83.

Για την εξαγορά πολιτικών και δημοσιογράφων  ατράνταχτα τεκμήρια  οι αιφνίδιοι πλουτισμοί. Υπάρχει και η εντολή Άντονυ Ήντεν της 12ης Ιουνίου 1944  προς τις βρετανικές διπλωματικές υπηρεσίες για την οποία έγινε εκτενής λόγος σε προηγούμενα άρθρα. Σημειώνονται όμως τα γεγονότα των Ιμίων, η δράση των Τούρκων για «ανεξάρτητη Θράκη», οι διαπραγματεύσεις Νίμιτς για τα Σκόπια, η πρόταση Γ.Παπανδρέου στον Γκρούεφσκυ για παράκαψη γλώσσας- ταυτότητας(Μ.΄Ιγνατίου, «ΕΣΤΙΑ» 3.7.’18), ο μύλος των διαπραγματεύσεων για την Κύπρο, οι παρεμβάσεις και οι εκβιασμοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και οι τουρκικές κινητοποιήσεις και εκφοβισμοί στην ΑΟΖ.

Απομένουν οι δραστηριότητες της άλλης πλευράς, των Ανατολικών, με τις βουλγαρικές σφαγές (1914,1941) υπό την κάλυψη των Γερμανών εισβολέων, οι συνωμοσίες Τίτο και Δημητρώφ, τα υπογεγραμμένα «Σύμφωνα ανεξαρτησίας Μακεδονίας και Θράκης», ο εμφύλιος 1944-49 και οι ρητορικές εξάρσεις. Γενικά όσα ενέπνευσαν τον Γκάτσο να γράψει τους στίχους «Έλα της θάλασσας θεριό/ και του πελάγου μπόρα/ το φοβερό σκουπιδαριό/ να διώξεις απ’ τη χώρα.

Comments are closed.