0

Δεν μπορώ να σιωπήσω για την απόκρυψη του Θωμά. Μας είχε συνηθίσει να είναι παρών σ’όποιο ζητούσε βοήθεια για τις ιατρικές υπηρείες του Νοσοκομείου Λευκωσίας. Φώναζες Θωμά κι άκουγες τον αντίλαλο. Ναιιιι. Ζητούσες Ωτορανιγγολόγο; Παρών ο Θωμάς. Εντερολόγο; Αεροπλάνο ο Θωμάς. Οφθαλμίατρο; Όπα ο Θωμάς. Σ’ έβαζε στο αυτοκίνητό του και σε μερικά λεπτά να το Νοσοκομείο. Πόρτα κλειστή δεν υπήρχε για το Θωμά. Έσπρωχνε, άνοιγε και΄… γιατρέ, κοίταξε τον συναγωνιστή. Υποφέρει. Κι ο γιατρός με το ακουστικό στο αυτί επί το έργο. Δέκα, δεκεπέντε λεπτά κι ο Θωμάς σε γυρνούσε στο καφενείο πριν κρυώσει ο καφές. Δεχόταν και το κέρασμα κάποιες φορές.
Την Παρασκευή όμως τα πράγματα άλλαξαν. Κι ήταν καρδιολογικό το θέμα. Πήγε ο άνθρωπος μόνος από τις 8 το πρωί. Ο Θωμάς άφαντος. Γράφτηκε και καθηλώθηκε στο περίμενε. Ήρθε η 9η πρωινή, άφαντος ο γιατρός, άφαντος κι ο Θωμάς. Και το τύμπανο χτυπούσε αρρυθμίες. Ξαναπήγε στην κοπέλλα ο ασθενών κι η απάντηση απογοητευτική. «Δεν έχουμε σήμερα γιατρό.» Μα κοπέλλα μου, μου έχουν τηλεφωνήσει. Ιδού. Σήμερα, 9.20 το πρωί. Και μάλιστα εξ αναβολής! Ωραία, περιμένετε κύριε
Κι ήρθε η 10η πρωϊνή κι άφαντος ο γιατρός, άφαντος κι ο Θωμάς… Τα ίδια. Κι ήρθε η 11η πρωϊνή. Και πάλιν τα ίδια. Και βγήκε ο άνθρωπος στο καρδιολογικό στον 3ο όροφο. Δεν ζήτησε γιατρό. Ζήτησε Θωμά. Αυτός ο «άνθρωπος ήταν μια κάποια λύση», όπως στον Καβάφη. Όχι κύριε δεν είναι εδώ ο Θωμάς… Αλλά ο γιατρός θα έρθει.
Κι αφού είδε κι απόειδε και το ταμπούρλο χτυπούσε πιο γρήγορα και πιο δυνατά, κοντά στο μεσημέρι ο άσθενής ζήτησε τον Θωμά στο ιδιωτικό Νοσοκομείο: Ρε παιδιά μην είδατε τον …Θωμά;
Τον είδε ο καρδιολόγος, τον εξέτασε… Γιατρέ… μην είδατε τον … Παναγή, ώ με συγχωρείτε, τον Θωμά; Κι η απάντηση ξαφνική κοτρώνα στο κεφάλι. Ο Θωμάς; Μα ο ο Θωμάς είναι απάνω; Πού απάνω γιατρέ; Στον απάνω κόσμο. Πού; Στον Παράδεισο ευλογημένε.
Υπάρχει Παράδεισος στην Κύπρο γιατρέ; Παράδεισος σ’αυτή την κόλαση;
Βέβαια υπάρχει. Την φέρνει ο …φεουδάρχης! Γίναμε φέουδο ξέρεις. Όπως τον μεσαίωνα. Δεν τον ακούς; Θα τα ισιώσει όλα και θα τα ξαναφτάξει από την αρχή. Περίμενε…
Κι η καρδιά που χτυπά γρήγορα και δυνατά γιατρέ;
Γυρεύει τον Θωμά παιδί μου….Περίμενε.

Comments are closed.