0

Από την εμφάνισή τους στο ιστορικό προσκήνιο της πρώτης περιόδου της 2ης από Χριστού χιλιετίας, τα νομαδικά φύλα των Τούρκων εφαρμόζουν την καταχθόνια πολιτική της διείσδυσης σε ξένα εδάφη, με την υπόσκαψη των θεσμικών και άλλων συστημάτων διακυβέρνησης των λαών που υποβλέπουν. Διασπούν την καθιερωμένη κοινωνική τάξη, ανατρέπουν οποιαδήποτε βιωτική αρμονία, προκαλούν αναστατώσεις και επιχειρούν επεκτατικές διεισδύσεις και επιβολές στρατιωτικών διοικήσεων. Είναι ειδικοί στην προώθηση Πέμπτης Φάλαγγας και στην προώθηση συγκεκαλυμμένων σχεδίων εξασφάλισης υποστηρικτικών κινήσεων που μετατρέπουν σε εστίες σιωπηρών συμμαχιών ασυνείδητων στους κόλπους του αντιπάλου. Εσωτερικών δυνάμεων αναταραχής προπομπών διαχειρισμού της εξουσίας. Και η τακτική τους εφαρμόστηκε στην Κύπρο με ευρεία επιτυχία. Αποδείξεις συμπεριλαμβάνονται στην ουσιαστική μετατροπή των σχέσεων των υπό κατοχή και των κατακτητών. Ενώ το πραξικοπηματικό ψευδοκράτος έφθασε στο υπαρξιακό του μεταίχμιο στις αρχές της δεκαετίας του ’80 και η λαϊκή κατακραυγή επέφερε συνθήκες ανατροπής, κυρίως λόγω της επελθούσης οικονομικής κρίσεως, η δε οχλοβοή αχολογούσε την επερχόμενη συντριβή του, αίφνης όλα άλλαξαν. Η απροετοίμαστη μάζα, με κύριο κριτήριο τον πόθο επαφής με τις κατεχόμενες περιουσίες άρχισε να ορμά αγεληδόν προς τα οδοφράγματα κατοχής και να δαπανά αλόγιστα εκατομμύρια, απλά και μόνο για να δει τα σπίτια και τις περιουσίες από όπου η τουρκική γενοκτονία εξεδίωξε τον νόμιμο ελληνικό πληθυσμό, δημιουργώντας αθέατο κράτος ανοχής και ακολούθως έμμεσης αναγνώρισης του στρατοκρατικού καθεστώτος. Έφθασαν στο σημείο οι νόμιμοι να συμπεριφέρονται σαν ικέτες στον δικό τους κόσμο. Η συμπεριφορά ανέτρεψε τις πραγματικότητες. Κουρταλούσαν τις δικές τους πόρτες να δεήσουν να τις ανοίξουν οι κατακτητές. Οι Τούρκοι τορπίλλισαν τη δικαιοσύνη αλλά και την ηθική με την ανατροπή των πραγμάτων. Και στη συνέχεια επεκράτησαν ροπές συμβιβασμών. Τα θύματα των ληστειών άρχισαν να πληρώνουν για διαμονές στα κλεμμένα ξενοδοχεία τους, αναγνωρίζοντας την κατάκτηση των νέων ενοίκων. Να διασκεδάζουν στα κατακτημένα κέντρα τους που άλλαξαν διαχειριστές. Να αλωνίζουν στις αγορές και να προμηθεύονται ακόμα και είδη ένδυσης με ψεύτικες μάρκες. Να καταφεύγουν στα καζίνα του οργανωμένου τουρκικού υποκόσμου και να ξοδεύουν αμύθητα ποσά. Να ταξιδεύουν στην Τουρκία με τις τούρκικες αερογραμμές. Και αυτά κατάντησαν τακτική συμπεριφοράς ανευθυνότητας που διέρρηξε ανατρέποντας την κοινή συνείδηση. Διεύθειρε την ατομική ηθική. Σάρωσε άγραφους και γραπτούς νόμους ζωής. Κατέλυσε το νόμιμο κράτος και τις έννομες διαδικασίες ζωής. Κατάντησε τον άνθρωπο συνειδητό επαίτη και ευτελή παρία στην ίδια την ξενοκρατούμενη χώρα του.

Και ενός κακού μύρια έπονται, όσα ατονούν τα βασικά δικαιώματα του ανθρώπου, στα ερείπια της αποδεκτής εγκατακρήμνισης των πάντων. Και το τρισχειρότερο: Το νόμιμο κράτος που επεκρότησε με την εγκληματική του αφέλεια την κατάπτωση και τη θυματοποίηση των μαζών, δεν   σκέφτηκε ούτε αποπειράθηκε να προστατεύει τους πολίτες του που ακόμα και ένας βλάκας έβλεπε να εξευτελίζονται και να πέφτουν στον γκρεμό της ύπουλης τακτικής της αιμάτινης τουρκικής  φάρσας επί δεκαπενταετία.

Αυτή η τακτική, πέραν όλων τούτων, στεγάζει πλέον την κατοχή της πατρίδας μας. Οι χιλιάδες των Ελλήνων της Κύπρου που κατάντησαν εκούσιοι πελάτες της τουρκικής αγοράς, στα χέρια της προπαγάνδας του κατακτητή είναι τα τεκμήρια της νέας πραγματικότητας αλλά και τα επιχειρήματα  της ανοχής της ίδιας της Πολιτείας. Πολιτείας που αδυνατεί να πλήξει τον εχθρό, αφού οι πολίτες της νυχθημερόν συναγελάζονται με τον κατακτητή, συνεργούν στην παγίωση του ψευδοκράτους, το συντηρούν οικονομικά και πολιτικά αποδέχονται την υπόστασή του  εγκρίνοντας την προοπτική του.

Βέβαια, η υποταγή στην τουρκική τακτική εκτείνεται αβιάστως σε διεθνή επίπεδα. Ποια Κυβέρνηση θα ανατρέψει τις τουρκικές επιδιώξεις, όταν οι πολιτικές και οικονομικές της βάσεις στηρίζουν την επιβίωση του κατακτητή; Ποια κυβέρνηση θα μπορέσει να ανατρέψει αποτελεσματικά την κατοχή, όταν αυτή ισορροπεί στην πλειοψηφία του κόσμου που κυβερνά; Εξάλλου, είναι αναντίλεκτο ότι τα γεγονότα εγείρουν χωρίς, πιστεύω, αντίληψη της συγκρότησης Πέμπτης Φάλαγγας, από καλοπροαίρετα θύματα, που την κρίσιμη ώρα θα αποδειχθεί η αχίλλεια πτέρνα της πλευράς που υποκύπτει, αρνούμενη την οφειλόμενη αντίσταση από κάθε σκεπτόμενο πολίτη, έναντι πολεμικού εχθρού που παραβιάζει και καταπατά σκαιότατα τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δικαιώματα που αρνείται να υποστηρίξει και να απαιτήσει ο απειλούμενος, ενώ ο κατακτητής διαβουκολεί και εξευτελίζει.

Η τουρκική πονηριά δεν τελειώνει όμως εδώ. Στην Πέμπτη Φάλαγγα θα στηρίξει την τελική του προβοκάτσια ο κατακτητής όταν σημάνει η ώρα που τον βολεύει. Κι αυτή η ώρα συμπεριλαμβάνεται στο βρώμικο παιγνίδι της «φαναριώτικης», είτε μας αρέσει είτε όχι, διπλωματίας. Θα αποβεί η μήτρα της αφορμής που θα  σύρει την αυλαία. Το Γραφείο Ειδικού Πολέμου της Τουρκίας θα διαπράξει ένα ακόμα έγκλημα και θα φορτώσει την ευθύνη στην… πελατεία. Θα προβεί σε συλλήψεις και κατηγορίες, θα συλλάβει επιλεκτικά τους πλάνητες της αγοράς, θα τους κλείσει στις φυλακές, θα προσάψει έτοιμες κατηγορίες στην ελληνική πλευρά και το δράμα της άτυχης, άσκεφτης και αφελούς κοινωνίας των θυμάτων, θα κλείσει με την καταδίκη των ίδιων των θυμάτων της στα ισόβια δεσμωτήρια της τουρκικής απάτης.

Comments are closed.