0

Το ήθος της μάζας αποδίδει ηγετικές αδυναμίες. Και αν η μάζα είναι πεζοδρομιακή καταδεικνύει την αήθεια της καμαρίλας που υποκαθιστά μια ηγεσία  η οποία αδυνατεί να ασκήσει χαλιναγωγική επιρροή στην μανία του όχλου. Η δε αδυναμία συγκράτησης των ακραίων παθών της μάζας και των ενστίκτων των υστερόβουλων «συμβούλων», παρασύρουν σε  μανιακό φανατισμό και σε συντριβή.  Με την προέκταση της συλλογιστικής, οι κομματικές εξελίξεις ίσως να ήταν διαφορετικές, εάν υπήρχε συγκράτηση των στοιχείων που διέσυραν υπολήψεις και υποδαύλισαν την οργή ήρεμων ανθρώπων που επέλεξαν πηδαλιούχους του κράτους μη αρεστούς στην μάζα και στην κατευθύνουσα συμβουλοκρατία. Και στην τελευταία περίοδο, η μακρά προεκλογική διαμάχη παρουσίασε και έξαρση των παθών και αδυναμία ελέγχου, με αποτέλεσμα την πικρία και τον θυμό αλλά και την ανατροπή των προσδοκιών που συμπάλιζαν την αλαζονεία…. Συνέβη ό,τι ο Πλάτων υπογράμμισε στον «Τίμαιο» 86 Β. «Η μανία και η αμάθεια είναι τα δυο είδη της αφροσύνης, της ασθένειας της ψυχής». Τα αίτια, δηλαδή, που επέφεραν το πρώτο αποτέλεσμα της εκλογής της 28ης Ιανουαρίου.

Οι συγκυρίες εμφανίζονταν διαφορετικές στις  προηγούμενες εκλογές. Η ηρεμία της συλλογικής σκέψης επιχείρησε ισορροπίες στην εξέλιξη των κομματικών αντιπαρατάξεων. Βλέπαμε, επί παραδείγματι, φυσιολογική αντιστοιχία πολιτικών αντιπάλων στις ετήσιες εκδηλώσεις των Πολιτικών Κρατουμένων της ΕΟΚΑ στα Κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς. Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Πρόεδρο του ΔΗΚΟ στην ίδια γραμμή φιλοξενουμένων. Τον κ. Νεοφύτου και τον κ. Μαλά  ένθεν και ένθεν του Προέδρου των οργανωτών. Οι ακρότητες προσερχομένων ομάδων  συγκρατούνταν από τους οργανωτές και αποτρέπονταν οι εκρήξειςς των θερμόαιμων. Αυτή η ατμόσφαιρα επεκράτησε τόσο στην σύναξη Απριλίου όσο και σ’ εκείνη του Νοεμβρίου. Ακολούθως οι μυστικοσύμβουλοι άλλαξαν την ήρεμη φύση των πραγμάτων. Καλούνταν όλοι ανεξαιρέτως στις εκδηλώσες αλλά οι προσκλησεις παραμερίζονταν από μια πλευρά. Διότι οι παρακοιμώμενοι επέλεξαν αντιστροφή. Κομματικές επιθέσεις αδικαιολόγητες απέκλειαν την παρουσία μερικών από τις εκδηλώσεις και κατηγορούνταν οι οργανωτές σαν «ριψάσπιδες», οι δε αποδεχόμενοι την πρόσκληση, ούτε λίγο ούτε πολύ,  χαρακτηρίζονταν σαν «προδότες»! Η καμαρίλα κήρυξε τον πόλεμο και την εχθρότητα. Σκηνοθέτησε την αντιπαράθεση της μάζας που φρόντιζε να φανατίζει. Και κατ’ εντολήν προώθησε την ύβρι και την λοιδορία εναντίον ανθρώπων που ανάλωσαν την ζωή τους για το καλό της πατρίδας. Προκάλεσαν την αντίθεση και την διαμάχη. Την έχθρα και την μισαλλοδοξία. Σπήλωσαν συνειδήσεις. Εμβόλησαν την κοινωνία με τον βάκυλο του διχασμού. Αποθράσυναν τον όχλο. Αντί της ευγένειας και της καταλλαγής πρότειναν την εξαχρείωση του ύφους στον δημόσιο λόγο. Την εξαθλίωση της συμπεριφοράς. Και η έκβαση της εκλογικής αναμέτρησης απέβη δυσάρεστη. Οδήγησαν στα απροσδόκητα. Επέτρεψαν την ανατροπή του δημόσιου ήθους. Απεκατέστησαν το ήθος με την αήθεια. Επέβαλαν τον θυμό και την αγανάκτηση των υβριζομένων και τις επιλογές ενώπιον της κάλπης.

Βέβαια, αυτά τα στοιχεία επέδρασαν και στα αποτελέσματα των εκλογικών αναμετρήσεων. Και προώθησαν ανατρεπτικά δεδομένα και αβεβαιότητες για το άμεσο μέλλον. Έφεραν στο προσκήνιο νέες αναγκαιότητες επιλογών. Θόλωσαν τα επίπεδα προσοχής και εκτίμησης των συγκυριών. Παραμόρφωσαν το πρόσωπο της αλήθειας που αναγνώριζε την διεθνή πραγματικότητα, ότι το εθνικό μας πρόβλημα, πρόβλημα τουρκικής εισβολής και κατοχής, ήταν πια διεθνές, δεδομένης της τουρκικής τακτικής και της απροκάλυπτης πανουργίας.  Και φυσιολογικά θα εξελισσόταν στην διεθνή διπλωματική σκακιέρα. Άρα υπήρχε χρεία επιστράτευσης έμπειρων διαχειριστών, με δυνατότητες διεθνών σχέσεων και γνωριμιών, επιρροών και δυνατοτήτων, έξω από την περιφέρεια των αδόκιμων συμπεριφορών, απαλλαγμένων από τις υβριστικές παρορμήσεις και τις απερίσκεπτες συμπεριφορές που για τους αντικειμενικούς αναλυτές μόνον ανεπανόρθωτες βλάβες επέφεραν. Η διεθνοποίηση του προβλήματος δεν επέτρεπε πια συνέχεια των κατά μέτωπο επιθέσεων του κ. Χριστόφια σε «λήσταρχους» και σε «διεθνείς απατεώνες». Ούτε πολιτικούς διαδόχους που θα ήταν δυνατό να ταυτιστούν  με ασυγκράτητους εισαγγελείς υποκρυπτομένων σκευωρών, από τους οποίους, δυστυχώς, εξαρτιόταν, κατά κοινή ομολογία, η μοίρα της πατρίδας. Και η μοίρα της Κύπρου άθυρμα μέχρι σήμερα στα χέρια των αδίστακτων διαχειριστών των μεγάλων συμφερόντων, στην τράπεζα των εκάστοτε συνθηκών, που προκύπτουν από τα σκοτεινά ή τα φανερά κίνητρα των διεθνών ισχυρών παραγόντων που παίζουν με δικά τους ζάρια. Και σε τέτοιες περιπτώσεις χρειάζονται πάντα άνθρωποι με δυνατότητες γνωριμιών και φιλικών διαθέσεων που δεν έχουν ανάγκη ανάπτυξης επαφών οι οποίες απαιτούν πολύκαιρες συστηματικές προσπάθειες και δημιουργίες ευκαιριών, αλλά έχουν ήδη επιτύχει καλλιέργεια τέτοιων σχέσεων που πέτυχε ο Αναστασιάδης. Κατά συνέπεια, στις υποχρεώσεις τακτικής δράσης, δεν προσφέρονται άμοιροι τέτοιων πλεονεκτημάτων. Και οι καμαρίλες που καταφέρνουν να παρεισφρέουν με ευκαιριακά εισιτήρια,  υπάγονται προς παρατήρηση στην «Εγκυκλοπαίδεια της Βλακείας» του Ματάϊας φον Μπόξελ. Είναι οι ηλίθιοι του Σιαρλ Μπακόφσκι που συνεχίζουν την φάρσα τους  με τις ανόητες «αυτοπεποιθήσεις» τους. Στην πρώτη γραμμή ενός εθνικού προβλήματος οι στερούμενοι διεθνούς πολιτικοκοινωνικού εύρους παγιδεύονται. Από το 1960 αποδεικνύονται αίτιοι εθνικών και κοινωνικών συμφορών. Οι πληγές στο κορμί της πατρίδας είναι χαίνουσες. Η αιμορραγία δεν έχει περιθώρια αναμονής. Οι αυταπάτες έχουν εξαντλήσει το κορμί.  Επί τέλους ας κυριαρχήσουν η σοβαρότητα και η ευθύνη που υπαγορεύονται από τα παθήματα και τις εμπειρίες της τραγικής πολιτικής μας ζωης.

Comments are closed.