0

Όλοι οι σοβαροί άνθρωποι καταλήγουν στη θλιβερή διαπίστωση ότι ο δημόσιος λόγος στο Κράτος μας σύρεται στην εξαθλίωση. Λασπώνει συνειδήσεις. Εξαχρειώνει τη συμπεριφορά. Διαφθείρει το ήθος. Στα πλαίσια της κοινωνικής ζωής η ανθρώπινη αξιοπρέπεια κατασυκοφαντείται, η ευγένεια εξαλείφεται, η ελευθερία του ατόμου καταπατάται με βαρβαρική αποχαλίνωση. Γιατί; Διότι οι μεν εκ των εκτρεπομένων κομματάρχες, ναι μεν απεφάσισαν να δίνουν την εντύπωση ότι αποφεύγουν τη δημόσια εξαχρείωση, αλλά αναθέτουν στα κομματόσκυλλα το απεχθές έργο της κοινωνικής διαφθοράς που οι ίδιοι εγκαινίασαν. Και τα κατάλοιπα της χυδαιότητας εκτελούν τις κομματικές διαταγές λιπαίνοντας την καταισχύνη της αήθειας. Την ντροπή που διοχέτευσαν στη δημόσια έκφραση οι πρώτοι διδάξαντες  επιβάτες της εξουσίας, προωθώντας τα αίσχη που βρώμισαν την ψευτοανεξάρτητη πολιτική της Ζυρίχης. Ο αντικειμενικός αναλυτής των πραγμάτων διαπιστώνει ότι τα χαρακτηριστικά της τρέχουσας προεκλογικής διαμάχης είναι η μισαλλοδοξία, η πεζοδρομιακή αλαζονεία, ο φανατισμός, η υποδούλωση της συνείδησης στον φθείνοντα κομματισμό. Και ο μεν ώριμος πολίτης μετά βδελυγμίας επικρίνει την ευτέλεια του είδους, αλλά οι τύποι του περιθωρίου αγρόν ηγόρασαν. Συνεχίζουν να εκτελούν τις διαταγές των αφεντικών τους μοχθώντας δια της ύβρεως « να βγάλουν γάλα από το κέρατο του βου» κατά το παροιμιώδες του λαού μας.

Αλλοίμονον στον πολίτη που χρώμενος το δικαίωμα της ελευθερίας επιλέγει υποστήριξη άλλου ηγέτη, εκτός από την μάντρα όπου είναι καθηλωμένα μίσθαρνα όργανα. Θα  αμφισβητείται και θα πολυβολείται λιβελλογραφικά από κάθε προσφερόμενο μέσο. Οι είκοσι- τριάντα λιβελλογράφοι, δεν πτοούνται από την αντίδραση όσων καταδικάζουν τη συμπεριφορά τους. Ούτε λαμβάνουν υπόψη τις κατακρίσεις εκατοντάδων πολιτών που δεν ανέχονται την αθλιότητα, διαδηλώνοντας ενυπογράφως την αντίστασή τους στην εξαθλίωση. Οι χυδαιολόγοι τον χαβά τους. Χαίρονται με τη συγκατάνευση των «μπροστάρηδών» τους που σεναριογραφούν την απρέπειά τους. Νομίζοντας ότι τους εξασφαλίζουν ψηφοφόρους ενώ τους ψηφοφόρους τους σπρώχνουν να εγκαταλείψουν την αιχμαλωσία στα κυκλώματα της διαφθοράς.

Άλλοτε οι εκφραστές της κομματικής κατάπτωσης μίσθωναν κουμπουροφόρους ληστές των ορέων που κατέβαιναν στις πόλεις και δολοφονούσαν αντιπάλους. Οι ματυρίες καταγράφουν την λερωμένη ιστορία του κοινωνικού διασυρμού και αποδεικνύουν την κακοποιό δράση των μισθωτών «υποστηρικτών» του Τζουμπέ και των ομοίων του, της τελευταίας εικοσαετίας του 19ου αιώνα, που αμαύρωσαν τα κεφάλαια της κομματικής διαμάχης στη μητέρα πατρίδα. Στην άμοιρη μισοεπικράτεια της κατεχόμενης Κύπρου οι εξαχρειωμένοι οπαδοί δεν δολοφονούν πια, όπως στη γένεση του «κράτους θεού», αλλά διαπράττουν  ηθικά εγκλήματα. Κατασπηλώνουν ανθρώπινες συνειδήσεις. Είναι ένοχοι ηθικών εγκλημάτων που είναι φρικτότερα των αιματηρών.

Ο Σόλων στους «Νόμους»,επιδιώκοντας την απαλλαγή και την κάθαρση, νομοθέτησε την στέρηση από πολιτικά δικαιώματα όποιου αποφεύγει να ταχθεί με την μια ή την άλλη παράταξη  της πολιτικής διαμάχης. Ο Θουκυδίδης υποδεικνύει την αρχή πως όποιος δεν νοιάζεται για τα κοινά είναι άχρηστος. Ο Πλούταρχος στους «Παράλληλους Βίους» υπερτονίζει την υποχρέωση λήψης θέσεως σε περιόδους πολιτικής αναταραχής. Η νεότερη διανόηση τάσσεται αναφανδόν υπέρ του ανθρωπίνου δικαιώματος της επιλογής και έκφρασης πολιτικών ιδεολογιών. Στην Κύπρο του 2018 οι κομματικοί κρωγμοί κατασπιλώνουν την κονωνική καταλλαγή και «σκοτώνουν» ηθικά την ελευθερία βουλήσεως και ενεργείας. Η καμαρίλα μερικών κομματαρχών κηρύσσει εχθρόν όποιον δεν πορεύεται σύμφωνα με τα συμφέροντα που η θρασύτητα της αμάθειας επιβάλλει στην κοινή επιλογή. Θέλει τον όχλο εκτελεστή των αποφάσεων του εκάστοτε εξουσιομανούς κομματάρχη. Και, βέβαια, δεν αναμένει ο κόσμος να γνωρίζουν τα όργανα την συμβουλή του Πυθαγόρα πως ο όχλος είναι κακός κριτής κάθε καλού πράγματος (Ανθ. Στοβαίου,ΜΣΤ΄42).

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, εν όψει των συνθηκών, ενώπιον του εκλογικού σώματος που αριθμητικά μειούται λόγω αηδίας από τα καμώματα των φανατικών, ο κόσμος είναι υπαρξιακή ανάγκη να μελετά και να επιλέγει όποιους αποφεύγουν την ύβρη στον δημόσιο βίο και ενεργούν συνειδητά να δημιουργήσουν τον σωστό άνθρωπο της αύριον, αδιάφθορο από εμπάθειες και κακοήθειες, ανεπηρέαστο από μισαλλοδοξίες και φανατισμούς. Η πατρίδα χρειάζεται ανθρώπους απαλλαγμένους από υστεροβουλίες, ελεύθερους από εξουσιομανίες και μίση, η κοινωνία δεν θέλει ηνιόχους του άρματος των διακαίων της θύματα των ατομικών τους συμφερόντων, ηγέτες που θεωρούν εχθρούς τους πολιτικούς τους αντιπάλους, όργανα που δολοφονούν ηθικά όποιον δεν εξυπηρετεί τις μεγαλομανίες τους και ελεύθερα δρώντας αρνείται να συνταχθεί με τα πάθη τους.

Comments are closed.