0

Την 21η Δεκεμβρίου 1963, το βράδυ, επεσυνέβη ένα αιματηρό επεισόδιο στην οδό Ερμού της Λευκωσίας. Αστυνομική περίπολος σταμάτησε αυτοκίνητο με Τουρκοκυπρίους. Αρνήθηκαν έρευνα, ανέσυραν περίστροφα, ακολούθησε ανταλλαγή πυρών, φονεύθηκαν ο Σεκί Χαλήλ και η Τζεμαλιέ Σελιχέ. Το γεγονός δεν ήταν η αιτία της αιματοχυσίας που ακολούθησε. Ήταν η αφορμή. Διότι οι Τούρκοι ήσαν πολεμικά πανέτοιμοι να προκαλέσουν συγκρούσεις στο νησί, με σκοπό την παρέμβαση της Τουρκίας και ριζική αλλαγή της γαιοπολιτικής πραγματικότητας στην Κύπρο. Άλλωστε η απόφαση ελήφθη από την 31η Αυγούστου 1955 στα παρασκήνια της τριμερούς του Λονδίνου, όταν ο Μακμίλλαν κι ο Ζορλού συμφώνησαν μεταφορά  300 χιλιάδων Τούρκων από την Ανατολία, εγκατάστασή τους στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, πληθυσμιακό ισοζύγιο διά της βιαίας ανατροπής της δημογραφίας και διαμελισμό, συνεπαγόμενο τη δημιουργία κράτους Τουρκοκυπρίων.

Απόδειξη αποτελεί η τυχαία σύλληψη του τουρκικού πλοιαρίου «Ντενίς» από το αγγλικό περιπολικό «Μπούρμαρτον» την 18η Οκτωβρίου 1959, οκτώ μήνες μετά τη συμφωνία Ζυρίχης- Λονδίνου και η ανακάλυψη ενός εκατομμυρίου σφαιρών, 500 τυφεκίων και 600 βομβών που μετέφερε το τριμελές πλήρωμα, από υπαλλήλους του τουρκικού υπουργείου αμύνης που παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο Αμμοχώστου με Άγγλους δικαστή και εισαγγελέα.

Δεν ήταν η πρώτη λαθραία μεταφορά οπλισμού. Οι τουρκοκυπριακές συνοικίες της Κύπρου ήταν αστακοί από προηγουμένως. Είχαν καθοδηγητές Τούρκους αξιωματικούς και «γιουρούκηδες», τροφίμους φυλακών. Η συνωμοσία οργανώθηκε από τις αρχές της δεκαετίας του πενήντα. Απεδείχθη στις συγκρούσεις της τετραετίας του απελευθερωτικού αγώνα, όταν ιδρύθηκε η  Τ.Μ.Τ. στις 15 Νοεμβρίου 1957 από τον Ρούφ Ντενκτάς, τον Μπαρχάν  Nαλπάντογλου και τον Μουσταφά Κεμάλ Τανρίσεβντι,  ακόλουθο Τύπου της τουρκικής πρεσβείας στη Λευκωσία. Μέχρι τότε δρούσαν η «Βολκάν» του Ουλούς Ουλφέτ, η «Καράτσετε», η «Κιτέμπ» ( Γιάννης Σπανός, ΕΟΚΑ, β. τόμος σελ΄123 κ.εξ.). Η Βολκάν οργάνωσε τις πυρπολήσες της Λευκωσίας.( Η στελέχωση στην Τουρκία και στην Κύπρο στις σελίδες 123-127).

Εκείνη την νύχτα, λοιπόν, της 21ης Δεκεμβρίου, άρχισε η αιματοχυσία. Οι Τούρκοι ήσαν πάνοπλοι με σύγχρονο οπλισμό και χτυπούσαν την πόλη από τους μιναρέδες με πολυβόλα «Μπράουνινγκ» των «50», ενώ αυτόματα και άλλα όπλα είχαν αποθηκευμένα και δόθηκαν στα μέλη της Τ.Μ.Τ. Επρόκειτο περί οργανωμένης τρομοκρατίας από την Υπηρεσία Ειδικού Πολέμου. Επί του θέματος η ομολογία του Γ.Γ της υπηρεσίας στρατηγού ε.α. Σαμπρί Γιρμιμπέσογλου. Και οι μέθοδοι δράσης δεν εκτελούνταν μόνο με τις συγκρούσεις αλλά με προβοκάτσιες, όπως απεκάλυψαν ο Τούρκος πρέσβης  Εμίν Ντιρβάνα στη «Μιλλιέτ»(15.5. ’64), αλλά και ο Ντενκτάς σε αγγλική τηλεόραση (βόμβες στο Γραφείο Τύπου και στο τζαμί Ομεριέ). Πέραν όμως τούτων, η τρομοκρατία ενεργοποιήθηκε με δολοφονίες Τουρκοκυπρίων που θεωρούνταν συμβιβαστικοί. ( Αχμέτ Γκιουρκάν και Αϊχάν Χικμέτ, δικηγόροι, εκδότες της «Τζουμχουριέτ» 23.4.’62), Καβάζογλου και Μισαούλης 11.4.’92, Κουτλού Ανταλί 6.7.96. (Πληροφορίες: «Φιλελεύθερος» 25.12.03, «Αγών», 25.12.’92,  25.5.’94,25.12.94, «Σημερινή» 12’94,25.12.06), αλλά και απόρρητα F.O. των πρέσβεων Άλλεν και Μπάρροους και του τελευταίου κυβερνήτη Χιου Φούτ. Παράλληλα μαρτυρίες Αζίζ, Νουρεττίν Σεφέρογλου, Αρίφ Ταχσίν και του Άγγλου κατασκόπου Μάρρεϋ που μετέφεραν με την σύζυγό του οπλισμό και του William Mallison ( «Φιλελεύθερος» 4.5.’11). Ταυτόχρονα δρούσαν οι οργανώσεις «Τουρκική Ταξιαρχία Εκδίκησης», «Νέα Ταξιαρχία Εκδίκησης», «Κόκκινη Μηλιά», «Ήρωες Ενδόξου Τουρκισμού», «Συμβούλιο Β. Κύπρου», «Συμβούλιο Εθνικής Ύπαρξης». ( Σπ. Αθανασιάδης στον «Φιλελεύθερο» 8.6.’08). Αυτές οι οργανώσεις δρούσαν και στην Τουρκία.

Την συνωμοσία γνώριζαν ή υποψιάζονταν όλοι οι νουνεχείς άνθρωποι. Μόνο οι δικοί μας παντογνώστες έκαναν μεσάνυκτα. Και συνέχιζαν τον επιμενίδιο ύπνο τους στη μέθη της εξουσιομανίας και του ναρκισσισμού. Εξαίρεση οι φοιτητές μας στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, αγωνιστές της ΕΟΚΑ. Εκπαιδεύονταν σιωπηρά από τους αξιωματικούς Κωνσταντίνο Ιωαννίδη,( Στο υπόγειο Αλεξάνδρας 44), Σταύρο Σταύρου- Σύρο ( Στρατόπεδο ΚΕΒΟΠ)και τον Κώστα Μπαντουβά, πρώην βουλευτή και Υπουργό Μεταφορών,( στην κλινική του αδελφού του) επί Α.Παπανδρέου. Συντονιστές ο Ιωάννης Ιωαννίδης- Χατζηπαύλου και Ιωάννης Σπανός( (Βλπ. Σανουδάκης Αντ. « Καπετάν Μπαντουβά Απομνημονεύματα», Κνωσσός,Αθήνα 1979, μαρτυρία Κώστα Μπαντουβά.)

Άγνωστο στοιχείο είναι η ανάμειξη για την  επκαίδευση του τότε Ταξιάρχου Στυλιανού Παττακού, διοικητού του Στρατοπέδου στο Γουδί. Με τον Ταξίαρχο επεκοινώνησαν, στο σπίτι του Ιωάννη Ιωαννίδη, ο Γιάννης Σπανός και ο Ιωάννης Κασίνης. Ο Στ. Παττακός παρουσιάστηκε ως  κ. Αντωνίου.Στο Στρατόπεδο εκπαιδεύτηκαν πέραν ων 400 φοιτητών που κατήλθαν στην Κύπρο κουβαλώνταςόπλα του παγκοσμίου πολέμου για την αντιμετώπιση της συνωμοσίας. Από τους εθελοντές φοιτητές κάποιοι καθυστέρησαν ένα και δυο χρόνια να πάρουν τα πτυχία τους και ουδείς εκ των κυβερνώντων ενδιεφέρθη όταν οι λιποτάκτες βραβεύονταν με προαγωγές.  Οι φοιτητές  πολέμησαν στον Πενταδάκτυλο, στα Κόκκινα,στην Καρπασία.Ο αρχηγός της ΑΣΔΑΚ Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας-Διγενής τους τίμησε με έγγραφο άξιων της πατρίδος. Κατάληξη: Στους πρώτους μήνες η τρομοκρατία αντιμετωπίστηκε με κυνηγετικά και όπλα της ΕΟΚΑ.Οι ιδιοφυίες μας δεν νοιάστηκαν να εξοπλίσουν τον λαό. Η συνωμοσία ήταν πάνοπλη. Η πατρίδα δεν υπέστη τα πάνδεινα μόνο από την οργανωμένη τρομοκρατία των Τούρκων. Υπέφερε και από την απρονοησία και τις αυταπάτες των αρχόντων της.

Comments are closed.