0

Η απερίσκεπτη επανάληψη των σφαλμάτων αποτελεί τη φυγόκεντρη δύναμη που περιστρέφει την αλήθεια και σέρνει την πολιτική στο σίφουνα το ολέθρου. Με την αναλυτική αρθρογραφία στον «Φιλελεύθερο» και στο παρελθόν στη «Βραδυνή» Αθηνών επί Τζώρτζη Αναστασιάδη και στη «Μακεδονία» Θεσσαλονίκης επί Βελλίδου, επεσήμανα τους εμφωλεύοντες κινδύνους λόγω της τουρκικής απροκάλυπτης βουλιμίας, με υποψήφιο θύμα τη Δυτική Θράκη. Και αρίθμισα τα στοιχεία που ατσάλωναν τα επιχειρήματα, ο δε Τούρκος πρωθυπουργός Οζάλ επιβεβαίωσε τις αχαλίνωτες επιδιώξεις κατ’ αρχήν πολιτικής και εν συνεχεία κατακτητικής επέκτασης, σε εδάφη της ελληνικής επικράτειας, με τη συνέργεια Αλβανίας και Σκοπίων. Θεωρώ δε ότι οι αναλυτικές ιστορικές παραπομπές απεδείκνυαν το εύστοχο των προβλέψεων που πρόβαλα σε ομιλίες στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών, στο Βελλίδειο Θεσσαλονίκης, στην Πάτρα, την Κατερίνη, τη Δράμα, την Ξάνθη, την Καβάλα τα Ιωάννινα, τα Γιαννιτσά.

Έκτοτε οι μεν κίνδυνοι συσσωρεύονταν, η δε πολιτική πλημμυρούσε από κραυγαλέες προκλήσεις και επαναλήψεις μοιραίων λαθών, που μεγέθυναν καθιστώντας εναργέστερη  την απειλή. Η απερίσκεπτη απάθεια της αθηναϊκής συμπεριφοράς επεσώρευε νέους κινδύνους, ενώ η δράση της τουρκικής προπαγάνδας, με την βρετανική συνηγορία, εμβάθυνε την εχθρότητα που δημιουργούσε δεδομένα. Δεδομένα που ενίσχυαν το γεγονός κυπροποίησης του μοντέλλου Θράκης. Οι Τούρκοι επαναλάμβαναν την  τακτική τους στην Κύπρο, από τη δεκαετία του πενήντα και εφάρμοζαν τις ίδιες συνωμοτικές τακτικές στην Κομοτηνή και την μείζονα περιοχή, με παράλληλη την ψυχολογική προετοιμασία της ευρωπαϊκής Κοινής Γνώμης και την εδραίωση των σκοπών τους στη συλλογική συνείδηση. Ό,τι απομένει είναι η τρομοκρατία Τ.Μ.Τ, Μεντερές- Ζορλού,(Καράμπελεν- Βουρουσκάν, Τανρίσευντη- Ντενκτάς), για την οποία, λογικά είναι προπαρασκευασμένοι. Όπως είναι σκηνοθετημένες και οι προκλήσεις και οι εκ των προτέρων αιτιολογίες επίρριψης ευθυνών στους Έλληνες, των οποίων οι ηγεσίες κοιμόνταν τον νήδυμο ενώ η Άγκυρα οργίαζε και στο παρασκήνιο και στο προσκήνιο, με την σκευωρία «ανεξάρτητης Θράκης». Η ελληνική αδράνεια συνιστά μαζοχιστική επανάληψη της εφησυχαστικής αυταπάτης του αφελούς αυτοκράτορα, ότι υπάρχει ηρεμία στο ελληνικό, ενώ οι Τούρκοι υπέσκαπταν την αυτοκρατορία των Μέσων Χρόνων και προπαρασκευάζονταν για το μεγάλο άλμα.

Οι πολιτικοί των Αθηνών περί άλλα ετύρβαζαν, όταν οι Τούρκοι υπουργοί και  πρωθυπουργοί τους αλώνιζαν την Θράκη και με τις χρηματοδοτήσεις των τουρκικών τραπεζών οι μουσουλμάνοι αγόραζαν τις περιουσίες των Ελλήνων που εγκατέλειπαν την Θράκη, οσφραινόμενοι την επέλαση που ήδη βρωμούσε. Τα όργανά τους συνωμοτούσαν ανενόχλητα. Ο Τσαβούσογλου προκαλούσε περιοδεύοντας το βόρειο τμήμα των εθνικών εδαφών. Και ο Ερντογάν καλυπτόμενος από την επίσημη πρόσκληση, μετατρέπεται σε προκλητικό εμπρηστή γειτονικής περιουσίας. Μένει δυο μέρες στην Ελλάδα και τη μια την χρησιμοποιεί σαν εφαλτήριο για τις κινήσεις των τουρκικών συμφερόντων στη διεθνή πολιτική σκακιέρα. Και ναι μεν ο Πρόεδρος Παυλόπουλος και ο Πρωθυπουργός  Τσίπρας έβαλαν τον Ερτντογάν στη θέση του, αλλά οι ηγεσίες των αντιπολιτευομένων,  πολιτικομαχούν με άσφαιρα πυρά προς δόξαν(;) της νεοελληνικής μικροκομματικής για να μην πω αυτοκτονικής ηδυπάθειας. Και διερωτάται κανείς εάν ισχύει η πολιτική του ανθέλληνα Άντονυ Ήντεν, στην εντολή προς Βρετανούς διπλωμάτες (12.6.1944) περί ευάλωτης εξουσιαστικής ηλιθιότητας ή εάν ο επηρεασμός δι εξαγοράς παρεισφρέει σε μερίδα των ΜΜΕ που τηρούν σιγή ιχθύων όταν διακυβεύεται η εθνική ακεραιότητα. Δηλαδή εάν εξελίσσεται ό,τι και στην περίπτωση σχεδίου Ανάν, που ο λαός έφθασε στο σημείο να βλέπει αναίσχυντες αιτήσεις χρηματοδότησης για προώθηση των υποδείξεων του αλήστου μνήμης Ντ. Χάνι και καταβρόχθισης των προς τούτο 60 εγγλέζικων εκατομμυρίων από βεντέτες αθηναϊκών ραδιοτηλεοπτικών δικτύων εξαπάτησης του λαού.  Είναι δε κοινό μυστικό ότι μυθικές περιουσίες μερικών οφείλονται σε πωλήσεις συνειδήσεων. Κάποιοι χαρακτηριζόμενοι και επώνυμοι, περιγράφονται όπως τον Ταλλεϋράνδο από τον Σατωμπριάν: «μεταξωτές κάλτσες γεμάτες βόρβορο»! Ή κατά τον Ντιμουριέ «πλούτισαν πουλώντας όσους τους αγόρασαν». Όσο για τους εραστές της εξουσίας «διαπτυχθέντες ώφθησαν κενοί» κατά τον Σοφοκλή στην τραγωδία «Αντιγόνη»(709). Προσωποποιούν την πολιτική κατά την ερμηνεία του Ηarold Lasswell: «πολιτική είναι το ποιος παίρνει τι, πότε και πώς»! Γιατί σε τέτοιες βρώμικες αγοραπωλησίες ενυπάρχει ηχηρή η συνενοχή. Τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο. Οι αμφιβάλλοντες ας διερωτηθούν πώς κάποιοι αιφνιδίως πλουτίσαντες απέκτησαν τα πλούτη που νέμονται αδιάντροπα. Από  τα νοικιασμένα δυάρια ή από τα μονόχωρα των χωριών τους, βρέθηκαν σε επαύλεις χλυδής. Τα αποκαλυπτόμενα πλούτη είναι ανεξήγητα χωρίς κρυπτόμενες αμαρτίες. Ας ερευνήσουν γιατί απερρίφθη επί Κυπριανού το Αμερικανικό – Αγγλοκαναδικό σχέδιο λύσεως του Κυπριακού. Και θα διαπιστώσουν τους οικονομικούς παράγοντες που συνείργησαν…

Αντί, λοιπόν,οι συνεργοί, να διαστρέφουν την αλήθεια και να συγκαλύπτουν όσους χύνουν κροκοδείλεια δάκρυα ή να διευκολύνουν τις οδυρόμενες βεντέτες, ας αποκαλύπτουν τις συνειδήσεις Εφιαλτών που κουβαλούν και τα ανόσια έργα τους. Και πολιτικοί που συνεργούν βλακωδώς στις «επίσημες» παρελάσεις διακηρυγμένων εχθρών στην απειλούμενη Θράκη, ας προσάπτουν δημόσιες κατηγορίες στους ενόχους, πράγμα που δεν έγινε στην Κύπρο, με συνέπεια την απώλεια της εσχατιάς του Ελληνισμού.

Comments are closed.