0

Η υπαρξιακή διάρκεια οφείλεται στην οντολογική δύναμη της μνήμης. Η μνήμη είναι θεμέλιο της ιστορίας. Οι λαοί που συμβιβάστηκαν με τα πρόσκαιρα οφέλη της λήθης εξαφανίστηκαν. Οι Σουμέριοι, οι Φοίνικες, χάθηκαν από τον πολιτισμό γιατί ξέχασαν. Τον Ελληνισμό διαφύλαξε η αδιατάρακτη ιστορική μνήμη. Η άρρικτη σύνδεσή του με το παρελθόν της Φυλής. Υπάρχει επειδή κράτησε απόρθητη τη συνείδηση της εθνικής του οντότητας. Επειδή συντηρούσε την παράδοσή του. Επειδή μεταλάβαινε από το άγιο ποτήριο της δόξας των πατέρων και κρατούσε υψωμένα τα λάβαρα της καταγωγής του. Επέζησε γιατί ήξερε τους εχθρούς του. Κινδύνευε κάθε φορά που έπαυε να θυμάται και να ζη με την μνήμη. Το διαισθάνθηκαν οι Άγγλοι στη δεκαετία του είκοσι. Ο Μάλκομ Στήβενσον παρορμώμενος από την αποτελεσματικότητα της λήθης, επεχείρησε να σβήσει την μνήμη και να διαφθείρει τη συνείδηση του λαού και προς τούτο είχε την ατυχή συνέργεια των «Τάϊμς» με την αρθρογραφική αμφισβήτηση της ελληνικότητας του λαού  μας( (άρθρο 1ης Αυγούστου 1928). Την επιχείρηση του Άγγλου διοικητή- αρμοστή έπνιξε στο αίμα της η εξέγερση των Οκτωβιανών του 1931. Και η εμμονή του κόσμου στα ιδεώδη του συνέτριψε και την επαναφορά της ίδιας πολιτικής από τον Πάλμερ (1933-39). Και των δύο σκευωρών το ανθελληνικό μίσος μετέτρεψε σε προσωπικό του βίωμα ο Άντονυ Ήντεν, υπουργός εξωτερικών και πρωθυπουργός. Ο πολιτικός και ιστορικός Σπύρος Μαρκεζίνης μου τόνισε: «Ο Ήντεν ήτο μισέλλην». Και ο Ν.Ι. Δραγούμης, ιστορώντας τον Ιωάννη Καποδίστρια έγραφε: «Ο Κυβερνήτης δεν ηγάπα τους Άγγλους, ους εθεώρει ασπόνδους εχθρούς της Ελλάδος». Χρονικά δεν ήταν απομακρυσμένη η δοκιμασία από την καταδίκη του Κολοκοτρώνη σε θάνατο από το Άγγλο εισαγγελέα των Βαυαρών Μάνσον… Την εχθρότητα επιβεβαιώνουν άλλωστε τα ιστορικά γεγονότα δύο αιώνων. Οι πολεμικές και πολιτικές επεμβάσεις στον ελληνικό χώρο παρέχουν τις μαρτυρίες του αγγλικού μίσους. (1854, 1897, 1916, 1922, 1939, 1944, 1946-49, 1955, 1963, 1974). Οι συνωμοσίες από το 1960 και εντεύθεν και στα χρόνια της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίθουν από βουερά καταχθόνια μίση.

Ο Ήντεν απεκάλυψε τη μυστική αγγλοτουρκική συμφωνία του 1941«επιστροφής» της Κύπρου στην Τουρκία. Ο ίδιος με εντολή στους διπλωμάτες του της 12ης Ιουνίου 1944, χαρακτήριζε τους Έλληνες πολιτικούς ηλιθίους : «μπορεί να γίνουν δούλοι μας αν τροφοδοτήσουμε την αλαζονεία τους και λαδώσουμε τις εγωϊστικές φιλοδοξίες τους». Και απορούσε πώς τόσοι ηλίθιοι κατέχουν την εξουσία! Τον Σεπτέμβριο 1953 ο ίδιος συμπεριφέρθηκε προσβλητικά στον Παπάγο. Του μιλούσε κοιτώντας έξω από το παράθυρο. Και ο στρατάρχης χτυπώντας τη γροθιά του στο τραπέζι τον συνέφερε: «Είμαι ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος, κι όταν μου μιλάς να με κοιτάζεις στο πρόσωπο, όχι να μου δείχνεις τον κώλο σου». Κι απεχώρησε. Ο Παπάγος ήταν υγιέστατος επισκεπτόμενος την Ιταλία και την Ισπανία. Αιφνιδίως αρρώστησε από άγνωστη αιτία, γύρισε στην Αθήνα και πέθανε, χωρίς να διαγνωσθούν τα αίτια τουθανάτου του!… Να θυμηθούμε γιατί ο Ήντεν αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την πρωθυπουργία; Διότι προβλήθηκαν ισχυρισμοί ότι σχεδίασε τη δολοφονία του Νάσσερ!…

Το αγγλικό πολιτικό μίσος παραπέμπει στο άρθρο του Πολ Γκρούγκμαν με τίτλο “Athenae delenda est”(Η Αθήνα πρέπει να καταστραφεί) κι εκείνο στην μακάβρια εισήγηση του Μάρκου Ποκίονος Κάτωνος στη ρωμαϊκή Σύγκλητο “Carthaco delenda est” (Η Καρχηδώνα πρέπει να καταστραφεί). Μίσος συγκοινωνούντων αγγείων. Επαναφέρω δήγμα του Φόρρεϊν Όφφις που «ενδιαφέρεται για τη δυνατότητα διεκδικήσεων της Τουρκίας στη Δυτική Θράκη, ως αντίβαρο στην πολιτική για την Κύπρο. Έγγραφο : FO371/117661,R.G.108/1333.(Κ, Πρεβελάκης 19.9.2000, «Τα Σεπτεμβριανά», Ι.Θ.Μάζη 19.6.2010). Και τα Σεπτεμβριανά του 1955, όταν στα άδυτα των αδύτων του Λονδίνου οργανώθηκαν οι αιματηρές βαρβαρότητες στην Κωνσταντινούπολη, οι άγριες λεηλασίες και η κρατική τρομοκρατία που εκτόπισε τον Ελληνισμό από την πολυαιώνια κοιτίδα του. Και την τριμερή παγίδα του Αυγούστου στο Λονδίνο, όταν ο Στεφανόπουλος εξαπατήθηκε και συνηγόρησε με εισβολή της Τουρκίας στο εθνικό μας θέμα. Στον άτιμο ρόλο κάλυψης της τρομοκρατίας της Τ.Μ.Τ. Και στη συνωμοσία της 18ης Δεκεμβρίου 1958 στο Παρίσι, που προετοίμασε τη Ζυρίχη. Και στην χάραξη της διχοτόμησης με την «πράσινη γραμμή» το 1963 σαν προέκραση της παγίδας των «13 σημείων». Και στην τουρκική εισβολή του ’74.

Το 2000 όταν άρχιζα τα καθημερινά χρονογραφήματα στον «Λόγο», μέχρι το 2012 που αποσύρθηκα για λόγους αξιοπρέπειας και ευθύνης, έγραφα πως το αγγλικό πολιτικό μίσος οργίαζε με παραφυάδες σ’ όλο το εύρος της ελληνικής ζωής. Υπεδείκνυα πως από το 1821 η Αγγλία απεργαζόταν την προτεκτορατοποίηση με τη γαλαντομία των δανείων που άρμεγαν την ελληνική οικονομία με τους δυσβάστακτους τόκους, τις αποζημιώσεις στην Τουρκία (1897), την οικονομική και πολιτική υποτέλεια στην Επιτροπή Διαχείρισης του Δανείου μέχρι το 1977, τις πολεμικές επεμβάσεις και τα σκάνδαλα. Έδειχνα τις αιτίες της κακοδαιμονίας και τις πηγές των διαδοχικών κινδύνων. Και επειδή οι ήχοι των καμπάνων ηχούσαν σε ώτα μη ακουόντων, σήμερα κρούω και πάλιν τους κώδωνες. Το αγγλικό πολιτικό μίσος ναρκοθετεί τα υπόβαθρα της ζωής μας. Επί τέλους ας το κατανοήσουμε κι ας απολυτρωθούμε από την εξάρτηση.

Comments are closed.