0

Είμαστε στημένοι στο εκτελεστικό απόσπασμα. Βλέπουμε τα στόμια των πολυβόλων του θανάτου να μας σημαδεύουν. Και δεν απαιτείται σοφία να αντιληφθούμε ότι οι σφαιροθήκες δίπλα προορίζονται για την επόμενη γενιά. Και παραδίπλα είναι στοιβαγμένα τα φλογοβόλα που θα μετατρέψουν την πατρίδα μας σε καμένη γη. Κι όμως τρώμε και πίνουμε και νοιαζόμαστε για το σήμερα [...]

Continue Reading

0

Ο ιστορικός θα χαρακτηρίσει την έναρξη της ανεξάρτητης(;) πολιτικής μας ζωής σαν μια περίοδο αποστερημένη από δυνατότητες προγραμματισμού, πρόβλεψης και υπολογισμού του εχθρού και των προθέσεών του. Κι αυτά ανάμεικτα με το πείσμα και την αρχομανία. Με τον βοναπαρτισμό, την αυλοκολακία των υστερόβουλων και την παντοδυναμία των ορνιθόμυαλων, που στις κρίσιμες ώρες επενέβαιναν και επηρέαζαν [...]

Continue Reading

0

Ο επαναστάτης Γιάννης Μακρυγιάννης, βλέποντας την κατάντια του ελληνικού κράτους υπό την απολυταρχία των Βαυαρών, γνωμάτευσε πως «αν μας έλεγαν τι κράτος θα δημιουργούσαμε θα μέναμε σκλάβοι ακόμα πεντακόσια χρόνια». Μήπως αν έλεγαν σ’ εμάς τι κράτος θα δημιουργούσαμε δεν θα απαντούσαμε με την ίδια  αφοριστική γνώμη; Γιατί υποστηρίξαμε την απολυταρχική μοναρχία που χωρίς να [...]

Continue Reading

0

Μέρες θρησκευτικής κατάνυξης ξεφεύγουμε από τη ρουτίνα της πολιτικής κριτικής, των αμφισβητήσεων και των αντιμαχιών και φέρνουμε στη μνήμη ώρες περασμένες κινδύνων και αποκαλύψεων της Θείας Πρόνοιας στον αγώνα ελευθερίας του λαού μας. Και η προσφυγή στον Θεό, εκείνα τα μεγάλα χρόνια, ήταν υπαρξιακή ανάγκη. Ο άνθρωπος έπαιζε κάθε μέρα κορώνα γράμματα τη ζωή του. [...]

Continue Reading

0

Όποιοι άκουσαν τις κραυγές της στα βασνιστήρια της Ομορφίτας και του Σπέσιαλ Μπραντς, στα μεγάλα χρόνια του αγώνα, θα έβαζαν το χέρι τους στη φωτιά για να υπογράψουν την υπεραξία της. Από τις γυναίκες της Κύπρου που δοκιμάστηκαν στα χέρια της αγριότητας των Άγγλων και Τούρκων ανακριτών της αγγλοκρατίας ουδεμία υπέκυψε στα μεσαιωνικά βασανιστήρια. Ο [...]

Continue Reading

0

Θα ήταν αφελής η παραδοχή ότι σκοπός των συμφωνιών Ζυρίχης- Λονδίνου, του Φεβρουαρίου 1959, ήταν η επιβολή της ετεροβαρούς συνθήκης που εξίσωνε πολιτικά και αριθμητικά την από χιλιετιών ελληνική πλειοψηφία με τη μουσουλμανική μειονότητα στην Κύπρο. Γιατί κυρίως επεδίωκε την κατίσχυση της αδικίας των προνομίων προς όφελος της μειοψηφίας, με αιτιολογία τη δημιουργία κλίματος συνεργασίας. [...]

Continue Reading